I SA/Ke 337/05

Sygnatura akt: I SA/Ke 337/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie: Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant: Referent stażysta Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30.11.2005 r. sprawy ze skargi C. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]numer [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr. [...]Dyrektor Izby Skarbowej odmówił C. D. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego nr. [...] z dnia [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiąc grudzień 1994r.,1995r.,miesiąc grudzień 1997r.,grudzień 2000r.,grudzień 2001r.,luty 2002r. w łącznej kwocie [...]zł wraz z należnymi odsetkami. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że odwołanie od decyzji organu I instancji C. D. złożył z uchybieniem terminu albowiem decyzja została mu prawidłowo doręczona w dniu 6 października 2004r. zaś odwołanie od niej zostało złożone dopiero w dniu 20 października 2004r. Okoliczność uchybienia terminu jest niesporna albowiem skarżący wraz z nią złożył wniosek o jego przywrócenie. Wniosek uzasadnił tym , iż w terminie otwartym do zaskarżenia decyzji przebywał poza miejscem zamieszkania a decyzję odebrała w jego imieniu sąsiadka. Zgodnie z dyspozycja art.162 § 1 Ordynacji podatkowej przywrócenie terminu następuje na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Brak winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności. Nieobecność w miejscu zamieszkania wobec świadomości toczącego się postępowania podatkowego nie może być uznana za okoliczność wyłączającą zawinienie. Świadomość toczącego się postępowania winna spowodować takie pokierowanie swoimi sprawami aby możliwy był odbiór przesyłki lub choć pozyskanie o niej wiedzy. Nadto organ wskazał, że nie polega na prawdzie twierdzenie skarżącego, że przesyłkę w jego imieniu odebrała sąsiadka albowiem jak wynika ze zwrotnego poświadczenia jej doręczenia podjęła ją i pokwitowała córka skarżącego I. D. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze wniósł o przywrócenie mu terminu do złożenia odwołania podnosząc, iż terminie otwartym do złożenia odwołania przebywał poza miejscem zamieszkania co pozbawiło go możliwości dokonania czynności w terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podnosząc argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Nadto powołał szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego obrazujących linię orzeczniczą w tego rodzaju sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr.153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie takie orzeczenie, które narusza prawo materialne lub procesowe i to w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia. Skarga uległa oddaleniu albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z dyspozycja art.162 § 1 Ordynacji podatkowej przywrócenie terminu jest możliwe po uprawdopodobnieniu przez zainteresowanego, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Oznacza to że organ dokonując oceny czy strona dopuściła się uchybienia terminu bez swojej winy winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i ocenić winę według obiektywnych mierników staranności. Brak winy można przyjąć jedynie wtedy, gdy składający wniosek nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skarżący jako okoliczność uwalniająca go od braku winy wskazał jedynie, że przebywał poza miejscem zamieszkania. Prawidłowo więc organ skarbowy ocenił, że nie jest to okoliczność świadcząca o jego braku zawinienia albowiem gdyby dołożył należytej staranności mógłby za pośrednictwem osoby trzeciej przesyłkę odebrać. W orzeczeniu z dnia 25 kwietnia 2003r. ISA/Ka 34/03 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że czasowa nieobecność w domu nie jest przeszkodą nie do przezwyciężenia do dokonania czynności procesowej, gdyż wystarczyło upoważnić do niej któregoś z domowników lub inna osobę. Skarżący przebywając poza miejscem zamieszkania powinien przede wszystkim zawiadomić o tym organ skarbowy wobec faktu toczącego się z jego wniosku postępowania. Nadto mógł upoważnić osobę trzecią do przesłania mu nadchodzącej korespondencji co przy obecnych środkach techniki ( np. faksy w urzędach pocztowych) nie stanowi problemu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U.Nr.153 poz.1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach do orzekania w sprawie wynika z rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 13.VIII.2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.U.Nr.187 poz. 1926).