I SA/Ke 338/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o wstrzymanie egzekucji w sprawie ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 kwietnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić wniosek. A.S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy postępowania w sprawie wniosku zobowiązanej w zakresie dotyczącym złożonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, zawarła wniosek o wstrzymanie egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdził, że sformułowany przy skardze wniosek o "wstrzymanie egzekucji", w powiązaniu z uzasadnieniem skargi wskazuje, że w istocie intencją wnioskodawczyni było wstrzymanie egzekucji świadczenia pieniężnego w ramach postępowania sądowego w przedmiocie skargi na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach. W związku z powyższym należy wskazać, że kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 ustawy p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, że wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym Sąd nie jest uprawniony wstrzymać prowadzonej w stosunku do skarżącej egzekucji. Wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ egzekucyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t.2012.1015). Wniosek ten podlega zatem rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organy właściwe do jego przeprowadzenia, a dopiero w dalszej kolejności orzeczenie to może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei sądy administracyjne, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżanych orzeczeń organów administracji. W niniejszej sprawie niedopuszczalnym jest jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ orzeczenie to nie nosi znamion wykonalności, co wynika z samej jego istoty. Jest to, bowiem postanowienie o charakterze procesowym. Należy ponadto zauważyć, że nawet jeśli postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nosiłoby znamiona wykonalności, to należałoby odmówić wstrzymania jego wykonania z uwagi na brak uzasadnienia wniosku. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.