I SA/Ke 347/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia (...) 2012r., nr (...) zawierające ustosunkowanie się organu pierwszej instancji do zarzutów przedstawionych w odwołaniu postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. K. C.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, jak wskazał, na "decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) 2012r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia (...) 2012r. nr (...)". W uzasadnieniu skargi zakwestionował prawidłowość ustaleń Naczelnika Urzędu Celnego w K. w zakresie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę na "decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) 2012r. nr (...)". Z akt sprawy wynika, że skarżone pismo nie jest, jak określa je skarżący, decyzją lecz ustosunkowaniem się Naczelnika Urzędu Celnego K., do zarzutów zawartych w złożonym przez podatnika odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżone pismo zostało wydane na podstawie art. 227 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749), w świetle którego organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazując je organowi odwoławczemu jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów. Analiza przepisu art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. wskazuje, że pismo wydane w trybie art. 227 Ordynacji podatkowej nie należy do katalogu rozstrzygnięć, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest bowiem ani decyzją, ani zaskarżalnym postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym. Nie stanowi też żadnego innego aktu lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Powyższe oznacza, że skarga K. C. na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia (...) 2012r. jest niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a, sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Końcowo wymaga wyjaśnienia, że złożenie przez stronę odwołania od decyzji organu pierwszej instancji powoduje ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ odwoławczy. W sprawie dotyczącej określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przez K. C. samochodu (...), organ drugiej instancji nie wydał jeszcze decyzji, na którą zgodnie z treścią art. 3 § 2 w zw. z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. służy skarga do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zwrot wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.