I SA/Ke 349/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. i J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargę K.K. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako "ustawa p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W świetle powyższej regulacji za podmiot posiadający legitymację do wniesienia skargi należy uznać np. osobę fizyczną, która ma w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między strefą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Skarga może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej tej osoby - sprawy rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (zob. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 214 i 215). Decyzją z [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy W. z [...] r. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2017. Decyzje organów obu instancji zostały skierowane wyłącznie do J.K., A. K. oraz M. K.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję SKO w K. z [...] r. wniósł natomiast J.K. oraz K. K.. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że uprawnieniem do wniesienia skargi dysponuje jedynie J. K., A.K. oraz M. K., których wyłącznie dotyczy zaskarżona decyzja. K. K. nie była stroną postępowania administracyjnego i po jej stronie nie występuje interes prawny w złożeniu skargi od decyzji, która dotyczy innych osób. Ewentualny interes faktyczny po stronie K. K. nie może jej legitymować procesowo. Brak jest więc podstaw do przyjęcia w oparciu o akta sprawy i powołany przepis art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a., by uprawnienie do wniesienia skargi służyło K. K.. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., odrzucił skargę K. K. jako niedopuszczalną.