I SA/Ke 350/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu 27 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności składkowych postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. K.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności składkowych. Utrzymuje ona w mocy decyzję tego organu z 16 lipca 2020 r., która jak wynika z jej treści, wydana została na podstawie m.in. art. 31 zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), zgodnie z którym odmowa zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, następuje w drodze decyzji. Wymaga wyjaśnienia, że sąd, do którego wpływa określona sprawa, jest zobowiązany do zbadania z urzędu swojej właściwości. Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z art. 13 § 2 p.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie natomiast z art. 13 § 3 p.p.s.a., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Jako organ w niniejszej sprawie występuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a jego siedziba znajduje się w mieście stołecznym w Warszawie, co wynika z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 266 ze zm., dalej: "u.s.u.s."). Wprawdzie przedmiotową decyzję wydał Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. Inspektorat w O., jednak z uwagi na okoliczność, że jako oddział ZUS nie posiada osobowości prawnej, nie jest możliwym przypisanie mu statusu strony postępowania. W związku natomiast z okolicznością, że siedziba organu znajduje się w Warszawie, właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosownie do § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652). Co istotne, w sprawie nie znajduje zastosowania § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2017 r., poz. 367). Zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 u.s.u.s., przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Przedmiotowa sprawa nie należy do powyższego katalogu spraw, ponieważ jak wyżej wskazano, dotyczy ona odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności składkowych, nie zaś umorzenia, odroczenia terminu płatności, ani rozłożenie na raty należności z tytułu składek. To powoduje, że ustalenie właściwości miejscowej następuje na podstawie regulacji ogólnej, zawartej w art. 13 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego sprawę należało przekazać, zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, który jest sądem właściwym miejscowo w niniejszej sprawie.