I SA/Ke 351/13

Dnia 26 czerwca 2013 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego na 2013 r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić J. K. od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla J. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W skardze z dnia 27 maja 2013 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. [...] znak: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego na 2013 r. J. K. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 17 czerwca 2013 r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadcza, że jest emerytem niezdolnym do pracy – brak kończyny dolnej lewej po amputacji powyżej kolana w 1997 r. po wypadku kolejowym. Skarżący utrzymuje się z emerytury w wysokości 1391,85 zł netto miesięcznie. Skarżący oświadcza, że pozostaje w gospodarstwie domowym z bezrobotną żoną – bez prawa do zasiłku. Od 1997r. skarżący pozostaje pod stałą opieką lekarza neurologa i rodzinnego, co wiąże się z wykupem leków. Jako posiadany majątek skarżący wykazuje dom, w którym mieszka Nie wykazuje oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 "p.p.s.a."). W myśl art. 245 § 1 "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 "p.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowity następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Analiza akt administracyjnych oraz informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy i dołączonych do niego dokumentach wykazała, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku skarżącego przekonuje przede wszystkim jego stan zdrowia oraz wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów. Mając na uwadze powyższe okoliczności, należy stwierdzić, że uzasadniają one przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, bowiem skarżący wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 "p.p.s.a.", orzeczono jak w postanowieniu