I SA/Ke 354/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku A.P. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2008 r. postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla A.P. doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Izba Doradców Podatkowych. A.P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2008 r. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Wyjaśnił w nim, że trudna sytuacja materialna nie pozwala mu na uiszczenie kosztów sądowych, których wysokość we wszystkich sprawach wynosi ponad 12.000 zł. Wskazał, że źródło jego utrzymania stanowi wynagrodzenie za pracę w wysokości 875 zł brutto. Sam prowadzi gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Jako zasoby pieniężne wskazał 200 zł. Wezwany do uzupełnienia wniosku zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 9 lipca 2015 r. skarżący wskazał, że w związku z brakiem dochodu nie miał obowiązku składania zeznania podatkowego za 2014 r. Nie korzysta z pomocy społecznej. Odnosząc się do kwestii nieruchomości położonej w [...] podawanej za adres podatnika w postępowaniu podatkowym, skarżący wyjaśnił, że nie wie kto aktualnie jest jej właścicielem. Zwrócił się do starostwa powiatowego o wydanie zaświadczenia o nieposiadaniu samochodów, które ma zostać wydane w ciągu czternastu dni. Kopię tego wniosku skarżący przedłożył. Załączył również kopie: - odpisu skróconego aktu małżeństwa z dnia 31 lipca 2015 r. zawartego pomiędzy A.P. i K.A.K.w dniu 25 kwietnia 1987 r., - zaświadczenia z dnia 27 lipca 2015 r. o zatrudnieniu skarżącego w firmie Usługi Remontowo – Budowlane D.O. od dnia 1 stycznia 2015 r.; w zaświadczeniu wskazano, że w okresie od kwietnia 2015 r. do czerwca 2015 r. A.P. osiągnął dochody miesięczne w kwocie 875 zł brutto, 676,08 zł netto, - zaświadczenia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 29 lipca 2015 r., stwierdzającego, że A.P. na dzień wydania dokumentu nie zgłaszał prowadzenia działalności gospodarczej oraz że w 2014 r. figurował w ewidencji urzędu jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, - czterech wyciągów z rachunku bankowego prowadzonego w Banku A. za okres od 5 marca 2015 r. do 5 lipca 2015 r., z których wynika saldo w wysokości 3,57 zł, - umowy najmu lokalu mieszkalnego zawartej w dniu 28 stycznia 2015 r. z B.N. na najem jednego pokoju w domu pod adresem [...], na okres od 28 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., czynsz ustalono na kwotę 150 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej określaną jako ustawa p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, może być zastosowane kiedy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu, instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Przez uszczerbek koniecznego utrzymania należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. W przedmiotowej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Zdaniem Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie skarżącemu prawa pomocy uzasadnia przede wszystkim jego sytuacja materialna, tj. brak majątku. Wprawdzie skarżący posiada stałe źródło dochodu w postaci wynagrodzenia w kwocie netto 676 zł oraz niewielkie oszczędności - 200 zł, jednak należy uznać, że są to kwoty wystarczające jedynie na pokrycie wydatków niezbędnych, związanych z zaspokojeniem potrzeb egzystencjalnych (mieszkanie, wyżywienie). Istotna jest przy tym okoliczność, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach prowadzonych jest dwanaście spraw ze skarg A.P. (sygn. akt od I SA/Ke 345/15 do I SA/Ke 356/15), z których wynika, że łączna suma wpisów wynosi 12.101 zł. Uwzględnienie konieczności uiszczenia tej kwoty w zestawieniu z niskimi dochodami skarżącego wzmacnia przekonanie o zasadności i celowości przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 244, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.