I SA/Ke 359/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg A.Z. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...].: nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. , nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2002 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2002 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2002 r., p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego K.S. kwotę 695,40 zł (sześćset dziewięćdziesiąt pięć złotych czterdzieści groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 125,40 zł (sto dwadzieścia pięć złotych czterdzieści groszy ) podatku VAT. A.Z. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2002r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2002r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2002r., oraz nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2002 r. Wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2007r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. w piśmie z dnia 13 listopada 2007r. poinformował WSA w Kielcach, że wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego K.S. , natomiast w dniu 27 listopada 2007r. skarżący udzielił radcy prawnemu pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 29 listopada 2007r. sygn. akt I SA/Ke 359/07 oddalił skargi. W dniu 17 stycznia 2008r. pełnomocnik skarżącego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię prawną o odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) radca prawny wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz radcy prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a zatem należy do kategorii spraw określonych w §14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia. Na podstawie § 6 pkt 2 i 3 rozporządzenia wyniosła ona kwotę 1140 zł. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził, doręczył stronie oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" oraz w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd ustalił wynagrodzenie w sprawie w kwocie 695,40 zł, w tym 125,40 zł podatku VAT, i sumę tę przyznał radcy prawnemu. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.