I SA/Ke 36/08

Dnia 8 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 marca 2008r. w sprawie ze skarg A. K. i K. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 18 marca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie niniejszej oddalił skargi A. K. i K. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] w przedmiocie zobowiązań podatkowych skarżących w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok. W dniu 18 kwietnia 2008r. A. K. złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia powyższego wyroku, do którego dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, iż przez cały czas trwania kontroli skarbowej informowana była pisemnie o jej wynikach oraz decyzjach i wydanym w sprawie wyroku uchylającym. Również tym razem, jak podniosła, po uzyskaniu telefonicznie informacji o wyniku rozprawy toczonej przed Sądem, oczekiwała na pisemne poinformowanie jej o wyniku sprawy. Dopiero wobec braku takiej informacji w dniu 17 kwietnia 2008r. w sądzie dowiedziała się, iż termin uzyskania wyroku wraz z uzasadnieniem minął. Nadto autorka wniosku wskazała, że w 2001 roku jej mąż – K. K. wyprowadził się z domu, dlatego samotnie wychowywała ich małoletniego syna, utrzymując się jedynie ze środków równych wynagrodzeniu nauczyciela akademickiego i alimentów. Stwierdziła więc, iż niemożność zaskarżenia przedmiotowego wyroku spowodowana nieuwzględnieniem wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia zagraża egzystencji jej i dziecka. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 ustawy p.p.s.a.). Wniosek taki powinien odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym w art. 46 ustawy p.p.s.a.. Wnosi się go do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 §1 ustawy p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie i uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i 4 ustawy p.p.s.a.).. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 219). W świetle powyższych rozważań, zauważyć należy, iż wniosek A. K. spełnia wymogi formalne określone dla pisma strony w postępowaniu sądowym i złożony został w terminie. Jednocześnie strona dokonała również czynności, której terminowi uchybiła. Powołane wyżej przepisy prawa wymagają jednak, by strona skarżąca uprawdopodobniła nadto, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Argumentacja strony zaprezentowana w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku, zdaniem Sądu, nie wskazuje, by ta nie ponosiła winy w nie dokonaniu przedmiotowej czynności procesowej w terminie. Zasadniczą przeszkodą, z powodu której skarżąca nie złożyła terminowo wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 marca 2008r. było jej przekonanie o uzyskaniu ze strony Sądu pisemnej informacji o wyniku sprawy, z uwagi na fakt informowania jej w przeszłości o losach prowadzonych z jej udziałem postępowań administracyjnego i sądowego. W ocenie Sądu, popartej ugruntowanym orzecznictwem, nieznajomość przepisów prawa nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Zauważyć należy, iż skarżąca osobiście otrzymała zawiadomienie z Sądu o terminie rozprawy, na której ogłoszono termin publikacji przedmiotowego orzeczenia. W terminie publikacyjnym zaś Sąd stronę nie reprezentowaną przez fachowego pełnomocnika poucza o terminach i środkach zmierzających do zaskarżenia ogłaszanego wyroku. Dodatkowo z treści rozpoznawanego wniosku wynika, iż skarżąca uzyskała w rozmowie telefonicznej z pracownikiem sądu informację o wyniku rozprawy. Pomimo absencji na ogłoszeniu wyroku nie poczyniła jednak żadnych kroków w kierunku zasięgnięcia porady prawnej o trybie zaskarżania orzeczenia. Te okoliczności świadczą, iż skarżąca wykazała się brakiem dbałości o swoją sprawę. Uprawdopodobnienie niezawinionego uchybienia terminu przez stronę polega na wskazaniu przez nią takich okoliczności, które obiektywnie uniemożliwiły jej złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie. Taką okolicznością nie jest także trudna sytuacja życiowa skarżącej, na jaką powołuje się w rozpoznawanym wniosku. W konkluzji stwierdzić należy, iż do Sądu należy ocena, czy strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Analiza twierdzeń autorki przedmiotowego wniosku nie doprowadziła Sądu do przekonania o istnieniu prawdopodobieństwa zaistnienia okoliczności, które miałyby wpływ na niezawinione po jej stronie uchybienie terminu. Skarżąca nie wykazała bowiem, że dołożyła należytej staranności, by dochować terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, że podjęła wszelkie dostępne jej w przedstawionych okolicznościach środki w terminowym prowadzeniu swojej sprawy przed sądem. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.