I SA/Ke 363/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi W.G. i R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2018 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2018 oddala skargę. I SA/Ke 363/18 Uzasadnienie 1.1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (SKO, kolegium) decyzją z dnia [...] 2018 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z [...] 2018 r. nr [...] w sprawie ustalenia W. i R. G. (dalej: skarżący) zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2018 w łącznej kwocie [...] zł. 1.2. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym organ objął grunty rolne o po w. 3,5100 ha, w tym zwolnione z opodatkowania grunty o pow. 0,8600 ha oraz grunty opodatkowane podatkiem rolnym o pow.2,6500 ha, oraz podatkiem leśnym grunty o pow. 0,4400 ha oraz podatkiem od nieruchomości budynek mieszkalny o pow. 80,00 m2, który został zwolniony z opodatkowania. Organ wskazał, że w ewidencji gruntów i budynków skarżący figurują jako właściciele nieruchomości oznaczonej jako działki nr: [...] o pow. 0,1700 ha, nr [...] o pow. 0,0600 ha i nr [...] o pow. 0,0400 ha, oraz działki nr [...] o pow. 0,700 ha , działki nr [...] o pow. 0,0600 ha, działki nr [...] o pow. 0,3300 ha, działki nr [...] ha o pow.0,0600 ha i działki nr [...] o pow. 0,2600 ha i działki nr [...] o pow. 2,270 ha która w części o pow. 0,1000 ha ma oznaczenie zabudowane symbol B-RIIIb. Organ wskazał, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 z późniejszymi zmianami.) podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Przepis art. 21 ust. 1 ustawy z 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne nie wymaga dalszej wykładni stanowiąc wprost o tym, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatku i dane te są wiążące dla organu podatkowego, ewidencja gruntów i budynków ma walor "dokumentu urzędowego", a zatem dane w niej zawarte powinny stanowić podstawę do wymierzania podatku od nieruchomości. Rada gminy jest zobowiązana na mocy art. 5 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych do określania wysokości stawek podatku od nieruchomości. Stawki określone przez radę nie mogą przekraczać stawek maksymalnych corocznie waloryzowanych przez Ministra Finansów podstawie art. 20 w/w ustawy i ogłaszanych w drodze obwieszczenia. Rady Gminy w Strawczynie uchwałą z 30 listopada 2016r. Nr XXVII/162/2016 r. określiła wysokość podatku od nieruchomości oraz uchwałą Nr XII/81/20144 ustanowiła zwolnienia nieruchomości. Jednocześnie uchwałą z 30 listopada 2016r. Nr XXVII/161/2016 obniżono cenę skupu żyta do celów wymiaru podatku rolnego. Organ wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy o podatku rolnym, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (art. 1 w/w ustawy). Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 w/w ustawy, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym). Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. W art. 4 ust. 4 w/w ustawy ustalono 4 okręgi podatkowe, do których zalicza się gminy oraz miasta w zależności od warunków ekonomicznych i produkcyjno-klimatycznych, natomiast w ust. 5 ustalono przeliczniki powierzchni użytków rolnych. Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 7 ustawy o podatku rolnym, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. między innymi grunty rolne zabudowane -bez względu na zaliczenie do okręgu podatkowego - przelicza się na hektary przeliczeniowe według przelicznika: 1 ha gruntów rolnych zabudowanych równa się 1 ha przeliczeniowemu. Tym samym odwołujący są właścicielami gruntów zabudowanych o powierzchni 0, 10 ha, dlatego przepis ten znalazł zastosowanie w niniejszej sprawie. Nie dotyczył skarżących wymieniony w analizowanym przepisie przypadek stawów zarybionych. Zmiana treści art. 4 ust. 7 ustawy o podatku rolnym wpłynęła na zmianę w zakresie hektarów przeliczeniowych z wartości 3.1240 na 3.1090, stąd też wzięła się różnica w nakazach płatniczych z roku 2015 i latach późniejszych. 2. Skarga do Sądu 2.1. Na decyzję SKO W. G. i R. G. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. 2.2. Zaskarżonej decyzji zarzucili: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy a mianowicie art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku rolnym poprzez przyjęcie, że w odniesieniu do działki Skarżących o nr [...] zachodzą przesłanki do zastosowania przelicznika z art. 4 ust. 7 pkt. 1 ustawy bez uwzględnienia zaliczenia w/w działki do okręgu podatkowego, co w konsekwencji doprowadziło do zmiany powierzchni gospodarstwa wyrażonej w hektarach przeliczeniowych; 2. naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 7, 77§1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego poprzez niepodjęcie przez Organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, w szczególności niezbadanie przez Organ kwestii klasyfikacji działki [...] będącej własnością Skarżących, w sytuacji gdy Skarżący zgłaszali nieprawidłowości wynikające z ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do przedmiotowej działki, co doprowadziło do błędnego ustalenia hektarów przeliczeniowych gospodarstwa Skarżących; 3. naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 7, 77§1, 107§3 Kodeksu Postępowania Administracyjnego poprzez niedostateczne i nie wyczerpujące wyjaśnienie Skarżącym przyczyn zmiany powierzchni hektarów przeliczeniowych gruntów Skarżących z 3,1240 hektara przeliczeniowego na 3,1090 hektara przeliczeniowego; 4. naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 121§1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania obywateli do organów, czego przejawem jest chociażby to, że uzasadnienie sporządzone przez Organ zawiera błędy w oznaczeniu numerów działek Skarżących, co w konsekwencji doprowadziło do zrodzenia u Skarżących przekonania na nieprawidłowościach w prowadzonym postępowaniu; 5. naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 7, 77§1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego poprzez niepodjęcie przez Organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, w szczególności brak odniesienia się do powierzchni nieruchomości budynku mieszkalnego i przyjęcia, że powierzchnia tego budynku to 80m2, podczas gdy Skarżący zgłaszali, że powierzchnia budynku mieszkalnego jest mniejsza i wynosi 60m2;naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na prawidłowość przyjętych do opodatkowania gruntów, dopisywanie pozycji grunty rolne zabudowane oraz stawy zarybione o powierzchni 0,1000 zamienioną powierzchnię przeliczeniową gruntów rolnych gospodarstwa z 3,1240 ha na 3,1090 ha, brak właściwego zapisu co do własności udziałów 1/1, gdzie opisy te do tej pory na nakazach płatniczych podatku widniały tak przy R. G., jak i przy W. G.. 2.3. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że odnosząc się do zarzutu pierwszego podnieść należy, że w ocenie Skarżących w odniesieniu do działki [...] brak jest podstaw do zastosowania art. 4 ust. 7 pkt. 1 ustawy o podatku rolnym bowiem w ocenie Skarżących na ich działce nigdy nie było ani żadnych stawów, ani na działce tej nie znajdował się żaden rów ani działka ta nie jest zabudowana. Tym samym w ocenie Skarżących brak jest podstaw do zastosowania przeliczników wskazanych w przywołanym przepisie. Wskazali, że organ nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności sprawy. Organ pominął zgłoszone przez Skarżących kwestie w zakresie klasyfikacji działki [...], co dalej doprowadziło do błędnego przyjęcia, że powierzchnia gruntów wyrażona w hektarach przeliczeniowych została ustalona prawidłowo. Nie wskazał przesłanek którymi kierował się przy załatwianiu sprawy i nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący motywów którymi kierował się przy wydawaniu decyzji. 2.4. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. 2.5.Skarżący ponadto złożyli pismo procesowe datowane na dzień 10 grudnia 2018 roku w którym podtrzymali zajmowane w sprawie stanowisko. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.2. Rozpatrując sprawę w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nie narusza prawa, a ustalony stan faktyczny znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Ustalenia te Sąd w całości podziela, uznając je za niewadliwe. 3.3. Spór w sprawie dotyczy w pierwszej kolejności prawidłowego opodatkowania działki nr [...]. Jednocześnie należy wskazać, że Sąd rozstrzygał w sprawie I SA/Ke 114/18 skargę W. G. i R. G. na decyzje dotyczącą opodatkowania nieruchomości stanowiącej ich własność na 2017 r. Sąd w pełni podtrzymuję argumentację zawartą w wyroku z dnia 4 czerwca 2018 roku. 3.4. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o podatku rolnym, oraz ustawy o podatku leśnym. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym oraz art. 2 ust. 1 ustawy o podatku leśnym, podatnikami podatku od nieruchomości, podatku rolnego i leśnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, gruntów oraz lasów. Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym oraz art. 2 ust. 4 ustawy o podatku rolnym, jeżeli grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, nieruchomość lub obiekt budowlany oraz las stanowią współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowią odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od gruntów, nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Rada gminy jest zobowiązana na mocy art. 5 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych do określania wysokości stawek podatku od nieruchomości. Stawki określone przez radę nie mogą przekraczać stawek maksymalnych corocznie waloryzowanych przez Ministra Finansów na podstawie art. 20 w/w ustawy i ogłaszanych w drodze obwieszczenia. Zgodnie z przepisami ustawy o podatku rolnym, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne  lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (art. 1 w/w ustawy). Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 w/w ustawy, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym). Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. W art. 4 ust. 4 w/w ustawy ustalono 4 okręgi podatkowe, do których zalicza się gminy oraz miasta w zależności od warunków ekonomicznych i produkcyjno-klimatycznych, natomiast w ust. 5 ustalono przeliczniki powierzchni użytków rolnych. Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 7 ustawy o podatku rolnym, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. między innymi grunty rolne zabudowane - bez względu na zaliczenie do okręgu podatkowego - przelicza się na hektary przeliczeniowe według przelicznika: 1 ha gruntów rolnych zabudowanych równa się 1 ha przeliczeniowemu. W niniejszej sprawie skarżący są właścicielami gruntów zabudowanych o powierzchni 0, 10 ha, dlatego przepis ten znalazł zastosowanie w niniejszej sprawie. Nie dotyczył ich wymieniony w analizowanym przepisie przypadek stawów zarybionych. Zmiana treści art. 4 ust. 7 ustawy o podatku rolnym wpłynęła na zmianę w zakresie hektarów przeliczeniowych z wartości 3.1240 na 3.1090, stąd też wzięła się różnica w nakazach płatniczych z 2015 r. i latach późniejszych. O powodzie tej zmiany skarżący zostali wyczerpująco poinformowani przez organ I instancji. Sąd uznał, że organ prawidłowo zastosował wynikające z wyżej wymienionych przepisów stawki podatku. W myśl art. 5 ust. 1 w/w ustawy Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi oraz po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Izb Rolniczych, w drodze rozporządzenia, zalicza każdą gminę, miasto oraz dzielnicę miasta do jednego z czterech okręgów podatkowych, kierując się kryteriami określonymi w art. 4 ust. 4 ustawy o podatku rolnym. W myśl art. 6 ustawy o podatku rolnym podatek rolny za rok podatkowy wynosi zaś: 1) od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta, 2) od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy. Dodać należy, że zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym, osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2. Łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (posiadaczy) (ust. 2 powołanego przepisu). 3.5. W przedmiotowej sprawie istotne znaczenie ma treść art. 21 prawa geodezyjnego i kartograficznego, na co prawidłowo zwróciło uwagę Kolegium. Zgodnie z powołanym przepisem podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane te dotyczą m.in. rodzajów, powierzchni gruntów czyli wskazują na przedmiot opodatkowania. Ewidencja zawiera także dane wskazujące na podmiot zobowiązany do zapłaty podatku. Ustalenia organów podatkowych oparte o treść ewidencji gruntów stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. Dokonując ustaleń w sprawie organ jest związany zarówno zakresem przedmiotowym jak i podmiotowym zapisów zawartych w ewidencji gruntów i nie jest uprawniony do dokonywania własnych ustaleń w tym przedmiocie. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają bowiem walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej, stanowią więc dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych ewidencja gruntów i budynków jest niewątpliwie urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. Wyjątkowo tylko organy podatkowe mogą odstąpić od obowiązku uwzględnienia danych z ewidencji gruntów. Sytuacja taka może mieć miejsce tylko wówczas, gdy moc dowodowa ewidencji (dokumentu urzędowego) zostanie podważona w trybie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej, więc zostanie wykazane istnienie innego dokumentu, świadczącego o wadliwości zapisów w ewidencji (zob. wyroki NSA z dnia 26 lipca 2011 r. sygn. akt II FSK 309/10, z dnia 10 czerwca 2011 r. sygn. akt II FSK 226/10, z dnia 14 września 2010 r. sygn. aktII FSK 690/09 i II FSK 1014/10 oraz z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt II FSK 1243/08; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W niniejszej sprawie nie przedłożono takich dokumentów. Z wypisu rejestru gruntów z dnia 2 stycznia 2017 roku wynika które działki stanowią własność W. G. i R. G. i jak poszczególne działki zostały zakwalifikowane. Sporna działka [...] jest m.in. oznaczona grunty rolne zabudowane BR-RIIIb , na powierzchni 0,100 ha. Tym samym, takie oznaczenie gruntu uzasadniało stanowisko organu. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 7 pkt.1 ustawy o podatku rolnym grunty rolne zabudowane - bez względu na zaliczenie do okręgu podatkowego - przelicza się na hektary przeliczeniowe według następujących przeliczników 1 ha gruntów rolnych zabudowanych - 1 ha przeliczeniowy. Tym samym organ zastosował powyższy przepis w sposób prawidłowy dokonują ustaleń ha przeliczeniowego w zakresie działki [...] objętej sporem. 3.6. Niezasadne okazały się zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania wskazywanych w zarzutach skargi pkt.2-5. Wbrew twierdzeniom skarżących organ działał na podstawie prawa i podjął wszelkie działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W ocenie Sądu postępowanie organu buło prowadzone zgodnie z zasadą określoną w art.121 Ordynacji podatkowej. Prawidłowy sposób prowadzenia postępowania skutkował tym, że podmiot jak i przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie również zostały ustalone prawidłowo. Organ zastosował także właściwe stawki podatkowe i przyjął poprawną wielkość podstawy opodatkowania. Spowodowało to ustalenie wobec skarżącego prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego. 3.7. Bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje omyłkowe wskazanie numeru działki w decyzji SKO ( wskazano numer [...], a nie [...]), albowiem oczywistym jest, że kwestia sporna dotyczy działki [...]. 3.8. Bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje również podnoszona na etapie skargi okoliczność związana z powierzchnią budynku mieszkalnego, zważywszy, że budynek mieszkalny został zwolniony z opodatkowania. 3.9. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., oddalił skargę