I SA/Ke 364/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi T. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w K. (Dyrektor, organ odwoławczy) postanowieniem z dnia [..] r.nr: [..] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. – K. z dnia [...] r. znak [...] w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014 z dnia 17 marca 2014 r. wystawionych przez wierzyciela - Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej. W motywach rozstrzygnięcia, organ odwoławczy wskazał, że wierzyciel - Poczta Polska S.A. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej przekazał do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. – K. celem wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej wobec majątku T. O., tytuły wykonawcze z 17 marca 2014 r. o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014 obejmujące zaległości w opłacie abonamentowej rtv. W celu wyegzekwowania zaległości objętych w/w tytułami wykonawczymi organ egzekucyjny dokonał zajęcia zwrotu podatku u Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - K. na pokrycie należności z tytułu opłaty abonamentowej za okres styczeń-kwiecień 2009 r., objętej tytułem wykonawczym nr 100526A/LU/2014. W wyniku powyższego zajęcia organ egzekucyjny uzyskał kwotę 45,00 zł. W piśmie z dnia 9 grudnia 2014 r., skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w K., zatytułowanym jako "skarga na czynności egzekucyjne", T. O. wystąpiła o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego i uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, z uwagi na brak podstawy prawnej dochodzonej należności w tytułach wykonawczych. W piśmie z 9 lutego 2015 r. zobowiązana doprecyzowała, że przedmiotowe pismo z dnia 9 grudnia 2014 r. jest wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - K., na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 17 marca 2014 r. o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014. W związku z wnioskiem zobowiązanej o umorzenie postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny wystąpił do wierzyciela o potwierdzenie wymagalności dochodzonych należności. W piśmie z 30 czerwca 2015 r., wierzyciel wypowiedział się w przedmiocie wymagalności należności z tytułu opłat abonamentowych za 2009 rok, stwierdzając, że ulegają one przedawnieniu. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. - K. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014 wystawionych przez wierzyciela - Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z tytułu zaległości w opłacie abonamentowej rtv. Na skutego złożonego prze stronę zażalenia, postanowieniem z dnia 14 września 2015 r., Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił ww. postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia 10 września 2015 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. - K., uwzględniając żądanie wierzyciela z dnia 18 sierpnia 2015r., zawiesił postępowanie egzekucyjnej prowadzone wobec majątku T. O. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 17 marca 2014 r. o numerach od 100526/D/LU/2014 do 10526P/LU/2014. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, postanowieniem z dnia 8 października 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. - K., odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014 obejmujących zaległości w opłacie abonamentowej za okres od stycznia 2010 r. do lutego 2014 r. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 r., Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. – K., uznając za zasadny zarzut zobowiązanej dotyczący bezpodstawnego rozstrzygnięcia, w sprawach o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014, a nie zgodnie z wnioskiem strony o umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawach o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. - K. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 17 marca 2014 r., o numerach: 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014 wystawionych przez wierzyciela - Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej, zgodnie z zawiadomieniem wierzyciela zawartym w piśmie z 30 czerwca z uwagi na przedawnienie należności pieniężnych objętych tymi tytułami wykonawczymi. Jednocześnie postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. — K. przedłużył do czasu ustania przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego, termin załatwienia sprawy z wniosku T. O. o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 17 marca 2014 r. o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014 w części dotyczącej zaległości w opłacie abonamentowej za okres od stycznia 2010 r. do lutego 2014 r., objętych tytułami wykonawczymi o numerach 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014, z wyłączeniem spraw 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014, w których obowiązek zapłaty wygasł wskutek przedawnienia. W wyniku rozpatrzenia zażalenia, na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - K. z 1 lutego 2016 r., Dyrektor uznał, że postanowienie to jest prawidłowe i brak jest podstaw do jego uchylenia bądź zmiany. Organ odwoławczy powołał przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego wyrażone w art. 59 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2014r. poz. 1619 ze zm.) dalej ,,u.p.e.a." w kontekście których zauważył, że istotą umorzenia postępowania egzekucyjnego jest przerwanie toku tego postępowania oraz uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych. Dalej organ wskazał, że przesłanki te można podzielić na merytoryczne, inaczej zwane trwałymi, dotyczące bezprzedmiotowości istnienia obowiązku, lub na formalnoprawne, proceduralne, zwane też przemijającymi. Przy wystąpieniu przesłanki należącej do pierwszego rodzaju podstaw, (jak np. przedawnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym), umorzenie postępowania egzekucyjnego następuje obligatoryjnie bez możliwości wszczęcia ponownej egzekucji administracyjnej. Z brzmienia bowiem przepisu art. 59 § 1 przytoczonej ustawy, w szczególności z użytego trybu imperatywnego "umarza się" organ odwoławczy wywiódł, że w każdym przypadku, zaistnienie przesłanek wymienionym w tym przepisie, obliguje bezwzględnie organ egzekucyjny do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Umorzenie postępowania egzekucyjnego z przyczyn natury formalnej, oznacza, że konkretnej sytuacji zaistniałej w jego toku, wykonanie obowiązku przez zobowiązanego jest niemożliwe lub niedopuszczalne. Nadto organ odwoławczy podniósł, że umorzenie postępowania egzekucyjnego może nastąpić w każdym stadium postępowania, gdyż przepis art. 59 u.p.e.a nie wyznacza terminu do złożenia takiego wniosku. Jednocześnie stwierdził że, na podstawie art. 29 u.p.e.a organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Powołując się na § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30.12.2015 r. w sprawie postępowania wierzycieli należności pieniężnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2367) Dyrektor stwierdził, że monitorowanie wymagalności należności pieniężnych dochodzonych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji ciąży na wierzycielu. W przedmiotowej sprawie wierzyciel - Poczta Polska S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej, obowiązek nałożony przez ustawodawcę w opisanym powyżej zakresie, zrealizował w piśmie z dnia 30 czerwca 2016 r. w którym zawiadomił, że zobowiązania z tytułu opłat abonamentowych za 2009 rok uległy przedawnieniu. W ocenie Dyrektora, w związku z zawiadomieniem przez wierzyciela o wygaśnięciu należności pieniężnej wskutek przedawnienia, organ egzekucyjny jest zobowiązany do zakończenia postępowania egzekucyjnego w tej sprawie poprzez jego umorzenie w trybie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Wobec powyższego, za zasadne uznał, wydanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - K. postanowienia z dnia 1 lutego 2016 r., umarzającego postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec T. O. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 17 marca 2014 o numerach : 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014. Organ odwoławczy za niezasadny uznał argument strony, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. - K. wydając zaskarżone postanowienie nie rozpatrzył ponownie sprawy. tj. nie rozstrzygnął w przedmiocie wniosku zobowiązanej o umorzenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie wszystkich tytułów wykonawczych. Dyrektor podniósł, że bezspornie postanowieniem z dnia 10 września 2015 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. - K. zawiesił postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia 17 marca 2014 r. o numerach: 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014, mając za podstawę takiego rozstrzygnięcia art. 56 § 1 pkt 4, tj. żądanie wierzyciela wyrażone w piśmie z dnia 18 sierpnia 2015 r. Zawieszenie zaś postępowania stwarza sytuację, w której trwa nadal stan zawisłości sprawy, nadal istnieją powstałe w nim stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa "spoczywa" bez biegu i w zasadzie żadne czynności nie są podejmowane. W trakcie zawieszenia organ administracji nie może podejmować żadnych czynności poza enumeratywnie wskazanymi w ustawie. Wobec powyższego Dyrektor uznał, że zawieszenie przez organ egzekucyjny postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 17 marca 2014 r. o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014, obligowało organ egzekucyjny do powstrzymania się przed podejmowaniem jakichkolwiek rozstrzygnięć w tych sprawach do czasu podjęcia tych postępowań. Tym samym Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. - K. zasadnie postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r., przedłużył do czasu ustania przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego, termin załatwienia sprawy z wniosku T. O. z dnia 9 grudnia 2014 r. o umorzenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 17 marca 2014 r., o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014 w części dotyczącej należności z tytułu opłat abonamentowych za okres od stycznia 2010 r. do lutego 2014 r., objętych tytułami wykonawczymi o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Umorzenie zaś postępowań egzekucyjnych w zakresie przedawnionych należności z tytułu opłaty abonamentowej, objętych tytułami wykonawczymi o numerach od: 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014 było prawidłowe. Organ odwoławczy za nieprawdziwy również uznał argument strony, że zaskarżonym postanowieniem organ pierwszej instancji umorzył tylko należności główne objęte tytułami wykonawczymi bez odsetek za zwłokę. Dyrektor wyjaśnił, że organ egzekucyjny umorzył postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie wskazanych powyżej tytułów wykonawczych obejmujących należności pieniężne z tytułu opłat abonamentowych za 2009 rok, nie zaś należność główną czy też odsetki. Należności te bowiem wygasły wskutek przedawnienia, wobec czego odpadła podstawa do ich dochodzenia wraz z odsetkami, w drodze egzekucji administracyjnej. Na przedmiotowe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. złożyła T. O.. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła 1/ naruszenie art. 138 § 2 k.p.a poprzez; - nieuzasadnione odstąpienie od swojego stanowiska zawartego w swoich poprzednich postanowieniach tj. z dnia 14.09.2015 r., i z dnia 10 grudnia 2015r., w sytuacji gdy konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, - przekroczenie swoich uprawnień w postaci dokonania rozstrzygnięcia w zakresie nie objętym zażaleniem z dnia 24.02.2016 r., co w konsekwencji przełożyło się na wynik sprawy, - nie rozstrzygnięcie na podstawie zarzutu sformułowanego wymienionym powyżej zażaleniem, co w konsekwencji przełożyło się na wynik sprawy; 2/ naruszenie art. 139 k.p.a. poprzez wydanie niekorzystnego rozstrzygnięcia, w sytuacji gdy zaskarżone postanowienie rażąco narusza prawo; 3/ naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymywanie w mocy zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji, pomimo naruszenia przepisów mających wpływ na wynik sprawy, jak wyżej. W oparciu o tak sformułowane zarzuty T. O. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W ocenie skarżącej, organ odwoławczy, poprzez odnoszenie się w zaskarżonym postanowieniu do postanowienia z dnia 2 marca 2016 r. przekroczył swoje uprawnienia, wydając rozstrzygnięcie w zakresie nie objętym zażaleniem. Zdaniem skarżącej, użyta w postanowieniu argumentacja dotycząca zwieszenia postępowania nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zawieszenie postępowania miało miejsce 10 września 2015 r. a poprzednie postanowienia uchylające postanowienia organu egzekucyjnego są z 14 września 2015 r. i 10 października 2015 r. Strona zarzuciła, że pomiędzy zaskarżonym postanowieniem a postanowieniem z 2 marca 2016 r., minął miesięczny okres, co miało wpływ na wydanie zaskarżonego postanowienia z odmiennym stanowiskiem, niż tym zawartym w rozstrzygnięciach z dnia 14 września 2015 r. i 10 grudnia 2015 r. Dalej podniosła, że organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie bezpodstawnie nie nawiązał do postanowienia organu nadzoru z 10 grudnia 2015 r. co przełożyło się bezpośrednio na wynik sprawy. W ocenie skarżącej pomimo wskazań jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpoznaniu sprawy, wynikających z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy nie dokonał ponownego rozparzenia sprawy lecz wydał zaskarżone postanowienie oraz postanowienie z 2 marca 2016 r. W konkluzji skarżąca stwierdziła, że całe postępowanie egzekucyjne jest jednym pasmem stosowania przez organ egzekucyjny i organ nadzoru działań mających na celu nie podejmowanie żądnego konkretnego stanowiska dotyczącego stanu faktycznego sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Ustosunkowując się do zarzutów skargi Dyrektor wyjaśnił, że postanowienie z 2 marca 2016 r. zostało jedynie przywołane w zaskarżonym postanowieniu jako mające ścisły związek z przedmiotową sprawą. Za niezasadny również uznał zarzut nie rozstrzygnięcia co do meritum sprawy poprzez odstąpienie od stanowisk zwartych w poprzednich postanowieniach z 14 września 2015 r i 10 grudnia 2015 r. Utrzymanie bowiem w mocy zaskarżonego postanowienia, nie oznacza, że organ nadzoru odstąpił czy zmienił stanowisko zawarte w wydanych wcześniej postanowieniach. W piśmie z 26 lipca 2015 r., stanowiącym replikę na odpowiedź na skargę, skarżąca nie zgadzając się z argumentacją Dyrektora przedstawioną w odpowiedzi na skargę podtrzymała w całości zarzuty i uzasadnianie wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 poz. 718 ze zm.), dalej: ustawa ,,p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu, wbrew zarzutom skargi, jest wyłącznie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 6 kwietnia 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - K. z dnia [...] r. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014. Z uwagi na nie objęcie zaskarżeniem, przedmiotem kontroli sądowej, nie jest postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.-K. z dnia [...] r. o przedłużeniu do czasu ustania przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego, terminu załatwienia sprawy z wniosku T. O. o umorzenie postępowań egzekucyjnych w części dotyczącej należności z tytułu opłat abonamentowych za okres od stycznia 2010 r. do lutego 2014 r., objętych tytułami wykonawczymi o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014. W związku z powyższym zarzut skargi i argumentacja stwierdzające objęciem rozstrzygnięcia organu odwoławczego postanowienia z dnia 2 marca 2016 r. jest całkowicie chybiony. Odnosząc się do dalszej argumentacji skargi, zauważyć należy, że poza sporem jest, iż postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. - K., odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014 obejmujące zaległości w opłacie abonamentowej za okres od stycznia 2010 r. do lutego 2014 r., a organ odwoławczy postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 r. uchylił w całości ww. postanowienie organu pierwszej instancji. W wykonaniu postanowienia z dnia 10 grudnia 2015 r. zostało prawidłowo ponownie przeprowadzone postępowanie w zakresie objętym wnioskiem strony z 9.12.2014 r. oraz z 9.02.2015 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, w wyniku którego Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. – K. wydał postanowienie z dnia 1 lutego 2016 r., którego dotyczy zaskarżone postanowienie. Zgodnie bowiem z doprecyzowanym wnioskiem skarżącej i treścią postanowienia z dnia 10 grudnia 2015 r., obowiązkiem Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - K. było rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego i prowadzonego wobec majątku T. O., na podstawie tytułów wykonawczych z 17 marca 2014 r. o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Z akt sprawy wynika, że w związku z wnioskiem zobowiązanej o umorzenie postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny wystąpił do wierzyciela o potwierdzenie wymagalności dochodzonych należności. W piśmie z 30 czerwca 2015 r., wierzyciel wypowiedział się w przedmiocie wymagalności należności z tytułu opłat abonamentowych za 2009 rok, stwierdzonych tytułami wykonawczymi z dnia 17 marca 2014 r., o numerach: 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014 wystawionych przez wierzyciela - Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej. Wierzyciel stwierdził, że ulegają one przedawnieniu. W związku z zawiadomieniem przez wierzyciela o wygaśnięciu należności pieniężnej obejmującej okres od stycznia 2009 r. do kwietnia 2009 r. wskutek przedawnienia, organ egzekucyjny był zobowiązany i jednocześnie uprawniony do wydania w odniesieniu do powyższego okresu, wyłącznie postanowienia w trybie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Wydanie zatem przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - K. postanowienia z dnia 1 lutego 2016 r., umarzającego postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec T. O. na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014 znajduje w pełni uzasadnienie w stanie faktycznym sprawy i ww. powołanym art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2016 r. zostało zatem zakończone postępowanie egzekucyjne obejmujące egzekucję opłat rtv za okres 2009 r. z wyłączeniem części spraw 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014, dotyczących zaległości w opłacie abonamentowej za okres od stycznia 2010 r. do lutego 2014 r. co do których postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. — K. przedłużył do czasu ustania przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego, termin załatwienia sprawy z wniosku T. O. o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Konsekwencją zatem wniosku strony i rozstrzygnięcia organu odwoławczego z dnia 10 grudnia 2015 r. jest postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. — K. z dnia 1 lutego 2016 r., które podlegało ocenie organu odwoławczego w granicach art.138 § 2. k.p.a., a następnie kontroli Sądu. Skoro z treści postanowienia z dnia 6 kwietnia 2016 r. i jego uzasadnienia wynika, że zostało ono wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy – stosownie do art. 138 § 2 k.p.a., to tym samym nie został naruszony ww. przepis k.p.a. Wobec powyższego zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 138 § 2 oraz art. 139 k.p.a., podtrzymane w piśmie z 26 lipca 2015 r., stanowiącym replikę na odpowiedź na skargę, nie znajdują uzasadnienia w stanie sprawy. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.