I SA/Ke 366/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika J. K. z dnia 16 listopada 2011r. o przyznanie wynagrodzenie z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]., nr [...]. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011r. postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, postanowieniem z dnia 6 września 2011r., odrzucił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].., nr [...].w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011r. Na wniosek pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, adwokata M. K., postanowieniem z dnia 18 listopada 2011r. WSA w Kielcach przyznał ww. pełnomocnikowi od Skarbu Państwa wynagrodzenie z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu m.in. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 8 listopada 2011r. odrzucił sporządzoną osobiście przez skarżącego skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 6 września 2011r. W dniu 16 listopada 2011r. pełnomocnik skarżącego złożył w WSA w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, iż wynagrodzenie to w całości ani w części nie zostało zapłacone przez mocodawcę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) adwokat wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach przyznanego stronie prawa pomocy należy się wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej; oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia przez Sąd, czy pomoc ta rzeczywiście została udzielona. W niniejszej sprawie za taką czynność z pewnością nie można uznać opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 8 listopada 2011r. Profesjonalny pełnomocnik nie może wywodzić uprawnienia do wynagrodzenia z wadliwych czynności dokonywanych w sprawie przez reprezentowaną przez niego osobę. Prowadziłoby to bowiem niejako do podwójnego wynagradzania go za pomoc prawną związaną z tym samym etapem postępowania sądowego; z jednej strony za podejmowane przez siebie czynności uzasadnione tokiem sprawy (sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej), z drugiej strony zaś za czynności będące konsekwencją zupełnie nieuzasadnionych działań podejmowanych bez porozumienia z nim samodzielnie przez skarżącego. W przedmiotowej sprawie kwestia zasadności wnoszenia skargi kasacyjnej została przeanalizowana i oceniona przez pełnomocnika w opinii z dnia 4 października 2011r., za sporządzenie której pełnomocnik otrzymał wynagrodzenie. W związku z tym, zdaniem Sądu, opinia o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi jedynie podtrzymanie i powtórzenie stanowiska pełnomocnika w kwestii zasadności tego środka zaskarżenia w niniejszej sprawie. Stąd wniosek pełnomocnika o wynagrodzenie za sporządzenie opinii z dnia 16 listopada 2011r. należało uznać za niezasadny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.