I SA/Ke 371/07

I SA//Ke 371/07 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2007r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Sędzia NSA: Grażyna Jarmasz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2007r. posiedzeniu niejawnym wniosku J. i W.G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007r. postanawia: I. zwolnić skarżących J. i W. G. od kosztów sądowych w całości, II ustanowić dla skarżących J. i W. G. adwokata. W. i J. małż. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego za 2007r. Po wezwaniu przez Sąd skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. skarżący najpierw uiścili należny wpis w odpowiedniej kwocie, a następnie skarżący W. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W treści wniosku wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i córką. Nie posiada dochodu, nigdzie nie jest zatrudniony. Jedynie jego żona J. G. jest zatrudniona w SP ZOZ P. i z tytułu pobiera wynagrodzenie w kwocie 1100 złotych netto miesięcznie. Skarżący w oświadczeniu wykazał należący do niego dom o powierzchni 70m 2, nieruchomość rolną o powierzchni 5,80ha oraz 16 - letni samochód osobowy marki [...]. Stwierdził, że nie posiada żadnego innego dochodu i ma długi w banku. Ponadto podał, iż w okresie ostatnich kilkunastu lat często chorował, miał udar, ma uszkodzony błędnik oraz szum w uszach. Stan zdrowia oraz niechęć pracodawców do zatrudniania 50- latków utrudnia mu podjęcie pracy. Z uwagi na brak danych wystarczających do oceny rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270). wezwał W. G. do uzupełnienia w/w wniosku poprzez złożenie oświadczeń dotyczących dochodów jakie osiąga z prowadzenia gospodarstwa rolnego oraz średnich miesięcznych kosztów utrzymania rodziny, a także do udokumentowania wskazanych przez niego zadłużeń w banku. Ponadto Sąd wezwał żonę skarżącego – J. G. do złożenia oświadczenia, czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata składa także i ona, ze względu na to, iż w skardze z dnia 19 czerwca 2007r. wskazano ją jako skarżącą oraz z uwagi na pismo które skierowała do Sądu dnia 8 sierpnia 2007r, w którym podaje, że popiera skargę wniesioną przez męża. W treści złożonego następnie przez J.G. wniosku o przyznanie prawa pomocy znajdują się te same dane które widnieją we wcześniej złożonym wniosku przez jej męża. Natomiast W. G. podał, że z prowadzenia gospodarstwa rolnego nie uzyskuje faktycznie żadnych dochodów, ziemia leży odłogiem. Poza tym wskazał wydatki które wraz z żoną miesięcznie ponosi. Są to: opłaty za : pobyt córki w internacie, na zakup dla niej książek do szkoły, przejazdy córki ze szkoły do domu (2 razy w miesiącu) ; wydatki na leki, prąd, spłacanie pożyczki przez żonę. Jeżeli chodzi o stan zadłużenia w banku to skarżący przedstawił zaświadczenie wydane przez Bank Inicjatyw Społeczno - Ekonomicznych Oddział w P. wskazujące na zadłużenie skarżącej J.G. na dzień 4 września 2007r. w wysokości 3.967,89 zł Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do treści art. 246 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udowodnienie tych okoliczności daje Sądowi podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W niniejszej sprawie skarżący ubiegają się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu wykazany w formularzach stan majątkowy wnioskodawców pozwala na uwzględnienie tego wniosku w całości. Skarżący prowadzą wraz z córką wspólne gospodarstwo domowe. Posiadają miesięczny dochód za pracę żony w wysokości 1100 złotych netto. Jest to jedyna kwota potrzebna do utrzymania ich 3 - osobowej rodziny. Muszą natomiast ponosić wydatki związane z kształceniem ich córki, regulacją bieżących opłat mieszkaniowych, leczeniem wnioskodawcy oraz spłatą zaciągniętej w banku pożyczki. Z gospodarstwa rolnego, które posiadają, nie uzyskują żadnych dochodów. Biorąc pod uwagę sytuację materialną rodziny, w tym brak możliwości płatniczych, oraz fakt, że skarżący ze względu na stan zdrowia, przebyte choroby nie może podjąć pracy sąd uznał, iż wnioskodawcy nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tym samym uwzględnił ich wniosek w całości. Uwzględniając wniosek skarżących o ustanowienie adwokata z urzędu, Sąd kierował się zarówno możliwościami płatniczymi rodziny , jak i stanem skomplikowania zagadnień w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.