I SA/Ke 373/14

Dnia 5 sierpnia 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. S.i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2013 r. p o s t a n a w i a zwolnić R. S. od kosztów sądowych. Sygn. akt I SA/Ke 373/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 sierpnia 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. S.i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2013 r. p o s t a n a w i a zwolnić W. S. od kosztów sądowych. W skardze z dnia 14 maja 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2013 r. R. S. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą P.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. R. S. nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 8 lipca 2014 r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. R. S. w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF , w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że jego stan majątkowy jest zły, nie posiada on oszczędności lecz dużo wierzytelności do spłacenia, nie jest w stanie odłożyć pieniędzy ponieważ wszystko co zarobi musi przeznaczyć na spłatę długu. Oświadczył, że pozostaje w gospodarstwie domowym z żoną. Jako posiadany majątek wykazał dom wielkości 50 m² oraz działkę o pow. 0,41ha. R. S. wskazał, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 320 zł miesięcznie, żona uzyskuje emeryturę w kwocie 400 zł miesięcznie. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie wnioskodawca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek R. S. uwzględniono przede wszystkim wysokość oraz źródło dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę oraz jego żonę. Mając na względzie powyższe uznano, że R. S. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Sygn. akt I SA/Ke 373/14 UZASADNIENIE W skardze z dnia 14 maja 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2013 r. W.S. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą P.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. W.S. nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 8 lipca 2014 r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W.S. w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF , w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że jej stan majątkowy jest zły, nie posiada ona oszczędności lecz dużo wierzytelności do spłacenia, nie jest w stanie odłożyć pieniędzy ponieważ wszystko co zarobi musi przeznaczyć na spłatę długu. Oświadczyła, że pozostaje w gospodarstwie domowym z mężem. Jako posiadany majątek wykazała dom wielkości 50 m² oraz działkę o pow. 0,41ha. W.S. wskazała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 400 zł miesięcznie, żona uzyskuje emeryturę w kwocie 320 zł miesięcznie. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek W.S. uwzględniono przede wszystkim wysokość oraz źródło dochodów uzyskiwanych przez skarżącą oraz jej męża. Mając na względzie powyższe uznano, że W.S. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.