I SA/Ke 375/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2015 r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Dyrektora Ś.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 oddala skargę. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] nr [...] w sprawie przyznania C.K. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że C.K. złożył w dniu 8 maja 2014 r. wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 w którym ubiegał się o przyznanie płatności do gruntów rolnych i płatności do krów. W przedmiotowym wniosku strona zadeklarowała do jednolitej płatności obszarowej działki rolne o łącznej powierzchni 12,82 ha, położone na działkach ewidencyjnych w obrębach: M., W., Z. i Ż, w gminie M. Do płatności do upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych C.K. zgłosił powierzchnię 0,72 ha. Wraz z formularzem wniosku strona złożyła załączniki graficzne i informację o numerach identyfikacyjnych dziesięciu krów, do których ubiegała się o płatność. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z [...] nr[...] przyznał C.K. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 w łącznej wysokości [...] zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej i płatności do upraw roślin strączkowych oraz z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej kwotę [...] zł. Organ odmówił przyznania stronie płatności do krów. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że szczegółowe warunki i tryb udzielania płatności do gruntów rolnych na rok 2014 określają przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (DZ.U z 2012 r., poz. 1164, ze zm.) zwana dalej- "Ustawą" wraz z wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi w tym: Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2014 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2014 r., poz. 302), zwanego dalej -"Rozporządzeniem", Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1518) oraz przepisy unijne. Organ omówił zasady, przesłanki oraz tryb przyznawania i kontrolowania płatności bezpośrednich wskazując na art. 3 ust 1; art. 7 ust.1 i ust. 4 pkt 1 i 2; art. 7 ust.1a; ust. 2b pkt 1 art. 18 ust. 1; art. 25 ust. 1; art. 30 ust. 1 pkt.1 Ustawy oraz art. 29 ust. 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003) dalej "Rozporządzenie 73/2009" i art. 28 ust 1 lit. c Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65, z późn. zm.), dalej "Rozporządzenie 1122/2009. Organ przytoczył także przepis art. 7 ust 2b pkt 1 Ustawy W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja została wydana przez organ pierwszej instancji prawidłowo. Organ wyjaśnił, że w zakresie jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych zostało uwzględnione w całości żądanie strony w zakresie powierzchni deklarowanych do płatności z tym, że początkowa kwota tak jednolitej płatności obszarowej jak i specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych ustalona jako iloczyn powierzchni deklarowanej i stawki płatności została pomniejszona z uwagi na zastosowanie współczynnika korygującego. Organ uznał też, że prawidłowo została przyznana wnioskodawcy płatność z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej. Odnośnie płatności do krów organ ustalił, że C. K. zgłosił do płatności dziesięć samic bydła, które w dniu 31 maja 2014 r. były w jego posiadaniu oraz osiągnęły wiek powyżej 36 miesięcy. W wyniku przeprowadzonej weryfikacji uprawnień do płatności w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, ustalono, że oprócz wskazanych przez stronę w informacji o numerach identyfikacyjnych krów dołączonej do wniosku - samic z gatunku bydło domowe, na dzień 31 maja 2014 r. w siedzibie stada strony w rejestrze widniała krowa o numerze identyfikacyjnym [...] która spełnia kryterium wieku. Powyższe spowodowało, iż strona nie spełniła warunku określonego w art. 7 ust. 2b pkt 1 Ustawy, bowiem w dniu 31 maja danego roku strona posiadała 11 samic z gatunku bydło domowe mających co najmniej 36 miesięcy życia - co potwierdził wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzony na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Do dnia złożenia odwołania strona nie wyrejestrowała bydła o Nr [...] i tym samym nie spełniła przesłanek do przyznania płatności do krów. Organ wskazał na brzmienie art. 117 Rozporządzenia 73/2009 z którego wynika, że aby zakwalifikować się do otrzymania płatności na mocy niniejszej sekcji zwierzę zostaje poddane identyfikacji i rejestracji zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1760/2000 z 17 lipca 2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz § 10 Rozporządzenia z którego wynika, że wsparcie specjalne w formie płatności do samic gatunku bydło domowe przysługuje do zwierząt, które zostały wpisane do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, na podstawie zgłoszenia dokonanego do dnia 7 czerwca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności. W trakcie postępowania odwoławczego do sprawy, została dołączona informacja o stanie stada na dzień 31 maja 2014 r., z której wynikało, że skarżący w dniu 31 maja 2014 r. oprócz zgłoszonych do płatności samic z gatunku bydło domowe mających powyżej 36 miesięcy życia, posiadał dodatkowo krowę o Nr [...] mającą co najmniej 36 miesięcy życia. Dla w/w samicy z gatunku bydło domowe o numerze indentyfikacyjnym [...] producent nie składał druków zgłoszenia przemieszczenia bydła, następstwem czego była odmowa przyznania płatności do krów. Zdaniem organu nie ma wpływu na rozstrzygnięcie wskazanie w odwołaniu, że strona do płatności do krów deklarowała zwierzęta które faktycznie posiadała w dniu 31 maja 2014 r., że krowa o numerze [...] została sprzedana w dniu 28 lipca 2003 r. i wyrejestrowana, na dowód czego załączyła kopie faktury sprzedaży spornej sztuki bydła oraz kopie księgi rejestracji stada wraz ze stroną dokumentującą datę ubycia ze stada w/w sztuki tożsamą z datą sprzedaży widniejącą na fakturze. Strona nie zgłosiła do rejestru zwierząt oznakowanych faktu sprzedaży w/w krowy, a co za tym idzie dane z tego rejestru potwierdziły, że C. K. w dniu 31 maja 2014 r. był w posiadaniu w/w zwierzęcia. Kryterium przyznania płatności do krów było między innymi to, czy stan faktyczny pogłowia bydła w stadzie odpowiada danym w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych. Organ podkreślił, że strona złożyła podpis na formularzu wniosku pod oświadczeniem, że znane są jej zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej oświadczając tym samym, że dane zawarte we wniosku są zgodne ze stanem faktycznym. Ze względu na powołane w zaskarżonej decyzji przepisy prawa unijnego jak i krajowego niemożliwym było przyznanie stronie płatności do krów na podstawie wniosku złożonego w dniu 8 maja 2014 r. bowiem stawiłoby to naruszenie prawa. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie dopuszczały żadnej uznaniowości, uwzględnienie wniosku prowadziłoby do nierównego traktowania producentów spełniających takie same warunki jak i stałoby w sprzeczności z jedną z naczelnych zasad Unii Europejskiej jaką jest konkurencyjność. Na powyższą decyzję C. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę. Skarżący podtrzymał twierdzenie, że krowa o nr PL 005056405618 nie przebywała w jego oborze jak i nie widniała w stanie księgi rejestracji stada, bowiem została sprzedana w dniu 28 lipca 2003 r., co zostało zgłoszone do ARiMR w wymaganym terminie. W ocenie skarżącego na początku funkcjonowania Agencja nie była przygotowana do realizacji zadań, przedsiębiorca prowadzący skup bydła nie miał nadanego numeru, zgłoszenia bydła w Agencji nie były rejestrowane, ale odkładane na stosy, były awarie komputerów. Wskazał, że na fakturze sprzedaży uwidoczniony jest numer kolczyka, wpisany na jego prośbę, bowiem przedsiębiorstwo prowadzące skup zwierząt nie posiadało numeru producenta do 2004 r. Skarżący podniósł, że po uzyskaniu odmownej decyzji podjął próbę wyrejestrowania krowy ale wniosek w tym przedmiocie złożył dopiero po wydaniu decyzji przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. Do skargi strona załączyła kopię pierwszej i trzeciej strony księgi rejestracji stada bydła, kopie faktury Vat RR nr [...] z dnia 28 lipca 2003 r. oraz kopie zgłoszenia przemieszczenia bydła wystawioną w dacie 20 kwietnia 2015 r. W odpowiedzi na organ wnosząc o jej oddalenie podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W ocenie organu faktu złożenia druku sprzedaży do 31 maja 2014 r. nie potwierdzały załączone do skargi dokumenty. W kwestii zarzutu dotyczącego bałaganu jaki panował w ARiMR w 2003 r. organ wskazał, że nie ma on wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Na rozprawie dniu 16 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a postanowił przeprowadzić dowód ze złożonych przez skarżącego informacji na okoliczność, że w latach 2010-2014 skarżący nie zgłaszał do płatności krowy o nr kolczyka [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Dlatego ustalenia te Sąd w całości podziela, uznając je za niewadliwe. Istota sporu pomiędzy stronami sprowadza się do zasadności odmowy przyznania C.K płatności do krów. Z treści skargi wynika, że C. K. kwestionuje rozstrzygnięcie organu odwoławczego jedynie w tym zakresie. Z tego względu poza oceną Sądu pozostaje decyzja w zakresie jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do upraw strączkowych i motylkowych drobnonasiennych jak i w zakresie kwoty z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej. Okoliczność, że strona spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej jest w rozpoznawanej sprawie bezsporna. Zgodnie z art. 7 ust 2b pkt 2 lit. a) Ustawy rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o przyznanie tej płatności, przysługuje wsparcie specjalne w formie płatności do samic gatunku bydło domowe (Bos taurus) i do samic gatunku owca domowa (Ovis aries), zwane "płatnością do krów i owiec", jeżeli w dniu 31 maja danego roku posiada nie więcej niż 10 samic z gatunku bydło domowe mających co najmniej 36 miesięcy życia - co potwierdza wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych prowadzonego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Przepis § 10 Rozporządzenia stanowi, że wsparcie specjalne w formie płatności do samic gatunku bydło domowe (Bos taurus) przysługuje do zwierząt, które zostały wpisane do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, na podstawie zgłoszenia dokonanego do dnia 7 czerwca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności. Istota tak określonych przesłanek przyznania wsparcia specjalnego wyraża się zatem w tym, aby przy spełnianiu warunków wstępnych – tj. spełnianiu warunków do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożeniu wniosku o przyznanie tej płatności – w zakresie odnoszącym się wsparcia specjalnego, fakt posiadania przez wnioskodawcę na określony dzień określonej liczby zwierząt gospodarskich określonego gatunku, był potwierdzony wpisem do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzonym na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Zapisy ustawy korespondują z unormowaniami rozporządzeń wspólnotowych. Obowiązek spełnienia wymogu identyfikacji i rejestracji zwierząt zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 przy kwalifikowaniu do otrzymania płatności przewiduje art. 117 Rozporządzenia 73/2009. Także w pkt 54 preambuły do Rozporządzenia 1122/2009, wskazano, że właściwa identyfikacja i rejestracja bydła jest warunkiem kwalifikowalności zgodnie z art. 117 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i należy dopilnować, żeby pomoc Wspólnoty była przyznawana wyłącznie w odniesieniu do bydła prawidłowo zidentyfikowanego i zarejestrowanego. Na obowiązek rejestracji bydła wynikający z art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 wskazał Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 24 maja 2007 r. w sprawie C-45/05. Trybunał podkreślił, że każdy posiadacz zwierzęcia ma obowiązek zgłaszania właściwym władzom wszelkich przewozów do i z hodowli oraz wszelkich urodzin i śmierci zwierząt z hodowli, wraz z datami tych zdarzeń w okresie ustalonym przez państwo członkowskie, a wynoszącym od trzech do siedmiu dni od daty zajścia danego zdarzenia (...). Przepis ten ma charakter bezwzględnie wiążący, opisując w sposób szczegółowy zakres obowiązku zgłoszenia spoczywającego na posiadaczach zwierząt oraz definiując precyzyjnie termin im wyznaczony na jego spełnienie (pkt 35, 36 wyroku). Definicję pojęcia rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych zawiera art. 3 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz.U.2008.204.1281 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust 1a rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych stanowią bazy danych i rejestry o których mowa w art. 3 lit b rozporządzenia nr 1760/2000, - komputerowe bazy danych w odniesieniu do bydła, w art. 3 ust 1 lit d rozporządzenia nr 21/2004 - centralny rejestr lub komputerowa baza danych w odniesieniu do kóz i owiec oraz w art. 3 ust 1 pkt 3 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt – rejestr, znaki identyfikacyjne i księgi rejestracji świń. W rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy, gromadzi się dane dotyczące dostawców oraz w odniesieniu do bydła i świń dane dotyczące: a) posiadaczy zwierząt gospodarskich, b) zwierząt gospodarskich, c) siedzib stad. Stosownie do § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zamieszczanych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, (Dz.U.2004.152.1605), które wydane zostało w wykonaniu delegacji zawartej w art. 8 ust. 4 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych z gatunku: bydło, owce i kozy zawiera, między innymi, imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres, numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) albo numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) posiadacza zwierzęcia gospodarskiego (pkt 1) oraz numer identyfikacyjny zwierzęcia gospodarskiego (pkt 2), datę urodzenia zwierzęcia gospodarskiego i numer siedziby stada, w którym zwierzę się urodziło (pkt 3), numery kolejnych siedzib stad, w których zwierzę przebywało lub którym aktualnie przebywa (pkt 4), numer miejsca utylizacji (pkt 5), informacje dotyczące przemieszczania obejmujące(...) (pkt 13) datę padnięcia, zabicia albo informacje dotyczące uboju zwierzęcia w rzeźni obejmujące(...) (pkt 14). Przepis art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt nakłada na każdego posiadacza zwierzęcia gospodarskiego obowiązek zgłaszania kierownikowi biura (w przypadku bydła – w terminie 7 dni) informacje określone w art. 7 ust.1 tiret drugie rozporządzenia (WE) Nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 820/97 (Dz. Urz. UE L.2000.204.1 R). Zgodnie z art. 1 ust. 1 tiret drugie ww. rozporządzenia informacjami tymi są informacje dotyczące przemieszczania do gospodarstwa i z niego oraz wszelkie urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie. Stosownie do treści art. 12 ust. 7 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt zgłoszeń tych dokonuje się w formie: 1) pisemnej na formularzu udostępnionym przez Agencję albo 2) elektronicznej: a) przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób określony przez Agencję albo b) na formularzu umieszczonym na stronie internetowej administrowanej przez Agencję, umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego Agencji, w którym jest prowadzony rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych. Z powołanego unormowania wynika zatem, że na posiadaczu zwierzęcia gospodarskiego (bydła) spoczywa obowiązek niezwłocznego (w terminie 7 dni) zgłoszenia kierownikowi biura powiatowego ARiMR faktu przemieszczenia zwierzęcia w sposób określony wyżej. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy podzielić stanowisko organów, że skarżący nie spełniał tych wymogów. Z systemu rejestru identyfikacji i rejestracji zwierząt oznakowanych (wygenerowanej w dniu 26 maja 2015 r.) na dzień 31 maja 2014 r. wynika, że w rejestrze figurowało 11 sztuk bydła spełniającego warunki z art. 7 ust. 2b pkt 2 lit. a Ustawy, w tym krowa o nr [...]. Z materiału dowodowego sprawy nie wynika, by producent, co do krowy o tym numerze zgłaszał przemieszczenie w sposób określony w art. 12 ust 7 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Przedłożone przez skarżącego dowody w postaci faktury sprzedaży spornej sztuki bydła jak również kopii Księgi Rejestracji Stada w świetle wskazanych unormowań nie mogą stanowić decydującego dowodu dla przyznania płatności do krów. Skarżący, jakkolwiek podnosi, że we właściwym czasie powiadomił Agencję o sprzedaży krowy, zaś brak jej wyrejestrowania wynika z przyczyn leżących po stronie organu, to nie przedłożył na tę okoliczność żadnych dowodów. Nie można uznać za wiarygodne twierdzeń skarżącego o zawiadomieniu Agencji o zbyciu krowy w sytuacji, gdy od 2003 r. przechowuje dowód sprzedaży krowy, a nie dysponuje istotnym dla otrzymania płatności dowodem - powiadomienia o przemieszczeniu krowy. Nadmienić należy, że w art. 10 a ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt przewidziano dla posiadacza zwierzęcia gospodarskiego prawo do uzyskania informacji w zakresie danych dotyczących zwierząt w siedzibie jego stada, zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych oraz tryb dokonania aktualizacji w przypadku stwierdzonych rozbieżności. Rolnik wnioskujący o przyznanie płatności jest odpowiedzialny za dane wskazane we wniosku i on winien dołożyć starań, by dane we wniosku były zgodne z wymogami uprawniającymi do płatności. Odnosząc się do przedłożonych na rozprawie informacji o numerach identyfikacyjnych krów na rok 2010, 2011, 2012, 2013, z których dowód Sąd przeprowadził na podstawie art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a., należy podnieść, że każdorazowo przedmiotem zgłoszenia była mniejsza, niż dziesięć liczba krów. Nie zachodziła zatem rozbieżność pomiędzy ilością wynikającą z rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych a ilością uprawniającą do płatności. Reasumując, jak wskazano wyżej dla przyznania wsparcia specjalnego w formie płatności do samic gatunku bydło domowe decydujący jest stan wynikający z rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych. Skoro z rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych wynika, że na dzień 31 maja 2014 r. skarżący posiadał 11 samic z gatunku bydło domowe, mających co najmniej 36 miesięcy życia zasadnie organ stwierdził, że nie spełniał wymogów określonych w art. 7 ust 2b pkt 2 lit a Ustawy i odmówił przyznania płatności. Nie znajdując, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie odpowiada przepisom prawa materialnego, jak również podstaw do stwierdzenia, że wydana ona została z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu, co najmniej, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.