I SA/Ke 376/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. F. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Ś. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty postanawia odrzucić skargę. W dniu 22 lipca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła skarga S. F. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Ś. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty. Ze znajdującej się na skardze pieczęci wynika, że wpłynęła ona do Urzędu Skarbowego w O. Ś. w dniu 14 czerwca 2011r. Odpowiedź na skargę złożył Dyrektor Izby Skarbowej w K.. Wyjaśnił, że na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Ś. z dnia [...]. S. F.wniósł również zażalenie. Wpłynęło ono do organu odwoławczego w dniu 5 maja 2011r. W dniu 5 lipca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał postanowienie nr [...], którym utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą P.p.s.a.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Z treści art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. wynika, iż do wojewódzkiego sądu administracyjnego można złożyć skargę tylko na takie postanowienie, które zostało wydane w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a zatem co do zasady – na postanowienie organu drugiej instancji. W przedmiotowej sprawie wniesienie przez S.F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargi na postanowienie organu pierwszej instancji - Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Ś., z pominięciem etapu rozpoznania sprawy i wydania rozstrzygnięcia przez administracyjny organ odwoławczy - Dyrektora Izby Skarbowej w K., należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 ustawy P.p.s.a. Wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejsze sprawie nie stanowiło samo wniesienie zażalenia, co nastąpiło jeszcze przed złożeniem skargi. Jak wyżej podniesiono, o wyczerpaniu środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 ustawy P.p.s.a. można by było mówić dopiero po rozpoznaniu tego zażalenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W dniu złożenia skargi warunek ten nie był jeszcze spełniony, ponieważ dopiero w dniu 5 lipca 2011r. organ wydał postanowienie rozpoznające zażalenie. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 ustawy P.p.s.a. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę odrzucił.