I SA/Ke 377/16

Dnia 23 września 2016 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [....] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.. Postanowieniem z 16 września 2016 r. zaskarżonym zażaleniem z 21 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez Z.C. od wyroku z 28 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 377/16 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach oddalającego skargę Z.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W dniu 21 września 2016 r. Z. C. złożyła wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca przedstawiając sytuację materialną wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z synem, utrzymują się z emerytury skarżącej w kwocie 1020 zł miesięcznie. Syn nie uzyskuje dochodu. Jako posiadany majątek wykazała dom wielkości 70m² oraz nieruchomość rolną wielkości 1,57ha. Zdaniem orzekającego, wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących przepisów prawa dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swoich roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) zwanej dalej ustawą p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należało, że skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Sytuacja finansowa skarżącej jest na tyle trudna, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 2, § 3 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.