I SA/Ke 378/15
WyrokWSA w Kielcach2015-07-02
Skład orzekający: Artur Adamiec, Maria Grabowska, Danuta Kuchta
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Klub Sportowy, który posiada zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za zatrudnionych pracowników, może domagać się umorzenia tego zadłużenia na podstawie przepisów dotyczących umarzania należności dla osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność i dotyczących ich własnych ubezpieczeń?Ratio decidendi
Organ rentowy prawidłowo odmówił umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za zatrudnionych pracowników, ponieważ przepisy art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz rozporządzenia wykonawczego do nich, dotyczące umarzania należności, mają zastosowanie wyłącznie do osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność i dotyczących ich własnych ubezpieczeń. W przypadku należności za pracowników, zastosowanie mają wyłącznie przepisy art. 28 ust. 2 i 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a organ prawidłowo ocenił, że nie zaszły przesłanki do umorzenia w oparciu o te przepisy.Stan faktyczny
Klub Sportowy "A." zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o umorzenie zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od 2000 do 2005 roku, które powstały w okresie działania poprzedniego zarządu. Organ odmówił umorzenia, wskazując na brak przesłanek określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w tym na fakt, że klub posiada majątek i uzyskuje dochody z działalności gospodarczej, a także że prowadzona jest egzekucja należności. Klub złożył skargę do WSA, zarzucając m.in. błędne ustalenie braku przesłanek do umorzenia oraz wadę decyzji polegającą na braku daty jej wydania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Klubu Sportowego "Ś." w S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2015 r. sprawy ze skargi Klubu Sportowego "Ś." w S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek oddala skargę.
I SA/Ke 378/15
Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia 14 stycznia 2015 roku Nr 04/2015/UM odnawiającą Klubowi Sportowemu A. ( dalej jako: Klub, skarżący) umorzenia należności za ubezpieczonych nie będących płatnikami składek.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Klub Sportowy A. z siedzibą w S. jest Stowarzyszeniem Kultury Fizycznej, które funkcjonuję od 18.01.1994 r. Skarżący do wykonywania swoich zadań i działalności zatrudnia pracowników i obowiązany jest jako płatnik składek do regulowania należności za ich ubezpieczenia. Z uwagi na niedopełnienie tego obowiązku na koncie rozliczeniowym płatnika figuruje zadłużenie obejmujące należności za pracowników.
Wnioskiem z dnia 27.05.2013 Klub Sportowy A. zwrócił się z prośbą o umorzenie zaległości z tytułu nieopłaconych należności na FUS za okres 03/2000-11/2005r. na FUZ za okres 02/2002r. oraz FP i FGŚP za okres 08/2000-12/2005r. podnosząc, że przedmiotowe zadłużenie powstało w okresie, gdy działał poprzedni zarząd.
Decyzją [...] odm odmówiono skarżącemu umorzenia należności za ubezpieczonych nie będących płatnikami składek w części finansowanej przez płatnika składek, odsetek za zwlokę od nieopłaconych składek za pracowników w części finansowanej przez ubezpieczonych oraz z tytułu opłaty dodatkowej.
Rozpoznając wniosek o ponowne rozpoznania sprawy organ wskazał, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych zobligowany jest rozpatrzyć go zgodnie z obowiązującymi zasadami umarzania należności, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2015r. poz. 121 – dalej: ustawa) wskazując w tym zakresie na treść art.28 ust. 3 ustawy.
Organ stwierdził, że zgodnie ze statutem Klub może prowadzić działalność gospodarczą ( m.in. usługi hotelowe, i gastronomiczne, organizowanie imprez, wynajem bazy noclegowej, a dochód uzyskiwany z tego tytułu przeznacza w całości na cele statutowe. Środki finansowe Klubu pochodzą ze składek członkowskich , wpisowego, spadków, zapisów, darowizn oraz dochodów uzyskiwanych z własnej działalności gospodarczej. Organ ustalił, że do majątku ruchomego Klubu Sportowego "A." zaliczono samochód ciężarowy Fiat FSM Bielsko - Biała Cinquecento [...] z 1995r, o wartości około 470,00 zł, karabinek pneumatyczny nabyty dnia 19.0212007r. o wartości 933,84 zł, blok śrutowy Berenta 682 nabyty dnia 22.04.2008r. o wartość 2.868,68 zł, komputery o wartość, około 1.000,00 zł oraz sprzęt biurowy o łącznej wartości około- 3.000,00 zł. Z księgi inwentarzowej środków trwałych i oświadczenia wynika, że wyposażenie Klubu stanowią jednostki broni palnej sportowe pozyskane w latach 1995-2005, które są całkowicie zamortyzowane, wyeksploatowane, niepełnowartościowe, a także sprzęt; będący w:bezpłatnym użyczeniu lub w depozycie.
Skarżący w ostatnich latach wykazał następujące zyski netto : za 2010 r. - 57:453.30 zł , za 2011 - 19.549,96 zł, za 2012r. - 24.983,67 zł; za 2013r. - 65,585,80 zł, które zostały w całości przeznaczone na cele statutowe. Organ ustalił, że Klub poza zadłużeniem z tytułu nieopłaconych składek nie posiada innych zobowiązań publiczno- prawnych, natomiast posiada zobowiązanie wynikające z wykonanej usługi remontu dachu strzelnicy. Zaległość z tego tytułu na dzień wpływu wniosku o umorzenie wynosiła 59.057,93 zł i jest spłacana w ratach po 500,00 zł miesięcznie.
Organ wskazał, że zaległości Składkowe płatnika powstały kiedy Klubem Sportowym kierował poprzedni zarząd. Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzjami z dnia 18.09.2006r. przeniósł odpowiedzialność na ówczesnego prezesa J. W., oraz członków zarządu. Decyzja o odpowiedzialności Pana J. W. jest prawomocna i na tej podstawie Zakład prowadzi egzekucję z jego świadczenia emerytalno-rentowego. Organ stwierdził ponadto, że egzekucja należności składkowych z rachunków bankowych oraz z wierzytelności w Polskim Związku Strzelectwa Sportowego jest częściowo skuteczna podobnie jak i egzekucja prowadzona ze świadczenia emerytalno-rentowego byłego prezesa klubu.
Przy tak ustalonym stanie faktycznym organ stwierdził, że dokonując oceny całości zgromadzonego materiału, że okoliczności przedstawione we wniosku oraz w trakcie postępowania, nie stanowią wystarczających argumentów przemawiających za umorzeniem przedmiotowych należności. Organ uznał, że wobec skarżącego nie można stwierdzić wystąpienia przesłanek, które dają możliwość umorzenia wnioskowanych należności na podstawie art.28 ust.2 i 3 ustawy, nie wystąpiła bowiem wobec płatnika, żadna z enumeratywnie określonych w/w przepisie przesłanek.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego zawartego w odwołaniu co do niezastosowania w postępowaniu przed organem pierwszej instancji przepisów art. 28 ust. 3a ustawy i rozporządzenia Ministra: Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 roku w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2003 r. Nr; 141, poz. 1365) organ wyjaśnił, że przepisy te mogą mieć zastosowanie tylko do osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność i tylko do należności za ich ubezpieczenia własne. Zatem z uwagi na fakt, że przedmiotem niniejszego postępowania były należności z tytułu składek za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika, przepis art. 28 ust. 3 a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: oraz § 3 rozporządzenia MGPiPS z dnia 31 lipca 2003r. nie może stanowić podstawy do umorzenia należności za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika. Postępowa nie w zakresie umorzenia należności z tytułu składek za ubezpieczonych nie będących płatnikami składek w części finansowanej przez płatnika prowadzone, może być tylko w oparciu o treść art. 28 ust. 3 ustawy.
Na powyższą decyzję Klub wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, zarzucając:
- błędne ustalenie, że prowadzone postępowanie egzekucyjne wobec wnioskodawcy nie uzasadnia umorzenia zaległości na podstawie art.28 ust.1 pkt.6 ustawy
- art.107§1 k.p.a. stanowiącego o elementarnych formach decyzji, poprzez brak wskazania daty wydania decyzji, co prowadzi do braku wskazania w jakim stanie prawnym i faktycznym zapadło rozstrzygnięcie w sprawie
- art.7, art.8, art.80 i art.107§3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz braku rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, brak wystarczającego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji.
W oparciu o takie zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ nie ustalił, że z prowadzonych egzekucji uzyska kwotę przekraczającą koszty egzekucji. Zaakcentował, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności albowiem w jej treści brak jest wskazania daty jej wydania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas przedstawianą argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpatrując sprawę w tak zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Organ prawidłowo wskazał w rozstrzyganej sprawie, na podstawę materialnoprawną umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, tj. wyłącznie art. 28 ust. 2, 3 ustawy.
Należało uznać, że organ podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i na podstawie oceny całokształtu materiału dowodowego dokonał rozstrzygnięcia w sprawie, które w sposób zgodny z wymogami art.107§3 k.p.a. uzasadnił.
Zarzuty skarżącego w tym zakresie są bezzasadne. Organ ustalił sytuację majątkową skarżącego jak i wskazał na czynności egzekucyjne prowadzące do wyegzekwowania zaległości skarżącego. Ustalenia w tym zakresie sąd w pełni podziela i przyjmuje za własne.
Organ w sposób prawidłowy ustalił, że wobec skarżącego nie występuje żadna z przesłanego nieściągalności wymienionych w art.28 ust.3 ustawy, która uzasadniałaby umorzenie zaległości.
Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 2 i 3 tej ustawy, podstawowym warunkiem umożliwiającym umorzenie jest całkowita nieściągalność należności z tytułu składek, która zachodzi gdy
1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości nie podlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość, nie przekracza "kwoty, stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie,
2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt. 4 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2003r. Nr 60, poz. 535 z późn. zm.)
3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa (Dz. U.z 2012r. poz.749 z późn. zm.),
4)nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym,
4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym,
5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku; którego można prowadzić egzekucję,
6) jest oczywiste, że w postępowaniu. egzekucyjnym, nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.
Poza sporem między stronami jest, że prowadzona jest wobec skarżącego egzekucja z rachunków bankowych skarżącego oraz z wierzytelności w Polskim Związku Strzelectwa Sportowego, jak również wobec byłego prezesa Klubu.
Bezzasadny jest zarzut skarżącego, że organ nie ustalił, że z prowadzonych egzekucji uzyska kwotę przekraczającą koszty egzekucji co winno skutkować uchyleniem decyzji. Należy wskazać, że zgodnie art. 28 ust.3 pkt.6 należności z tytułu składek mogą być umarzane gdy jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę, że postepowania egzekucyjne są prowadzone i uzyskiwane są kwoty pieniężne, nie sposób twierdzić , że zachodzi przesłanka "oczywistości" opisana w w/w przepisie.
Zdaniem Sądu brak jest podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności. Jest faktem, że decyzja doręczona stronie nie zawiera daty jej wydania i jest to uchybienie. Niemniej jednak, nie ma wątpliwości, zważywszy na datę decyzji znajdującą się w aktach sprawy ( 20 marzec 2015) jak i datę jej doręczenia wraz z inną decyzją wydaną w tym samym dniu, z jaką datą decyzja ta została wydana. Tym samy brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji z uwagi na wzmiankowane uchybienie.
Mając powyższe na względzie skargę należało, na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło