I SA/Ke 379/11

Dnia 24 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A. B. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu w sprawie ze skargi E.C. i W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2011r. p o s t a n a w i a: 1. przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego A. B. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych tytułem podatku od towarów i usług; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 8 września 2011r. oddalił skargę E. C. i W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2011r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w dniu 27 września 2011r. ustanowił dla skarżących E. C. i W. C. doradcę podatkowego, którym wyznaczony został A. B.. Pełnomocnik skarżących doradca podatkowy A. B. w dniu 17 października 2011r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 180 zł, powiększonej o podatek od towarów i usług, w łącznej wysokości 221,40 zł. Pełnomocnik oświadczył, iż wyżej wymienione opłaty nie zostały zapłacone w całości. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą P.p.s.a., wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011r. Nr 31, poz. 153), powoływane dalej jako "rozporządzenie". Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwoty wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Zgodnie z § 4 ust. 2 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy – 75% tej kwoty, w obu przypadkach, nie mniej niż 120zł. W przedmiotowej sprawie doradca podatkowy został ustanowiony po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 września 2011r. oddalającego skargę, czyli nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Jako pełnomocnik sporządził, doręczył stronom skarżącym oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 4 ust. 2 rozporządzenia, wraz z opinią złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącym z urzędu wraz z oświadczeniem, że wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone. Wartość przedmiotu sprawy wynosi 200 zł, dlatego też kwota wynagrodzenia określona została określona na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 3 ust. 2 pkt 2 i wynosi 120 zł. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT należało ustalić na kwotę 147,60 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Należy zauważyć, iż zarówno rodzaj sprawy, stopień jej zawiłości oraz nakład pracy nie uzasadniają przyznania tego wynagrodzenia wg stawek podwyższonych do kwoty 180 zł, o co wnioskuje ustanowiony z urzędu pełnomocnik. Wykonanie czynności polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest czynnością, za którą przysługuje wynagrodzenie mieszczące się w ustalonej powołanym rozporządzeniem stawce minimalnej. Aktywność pełnomocnika w wypełnianiu obowiązków w toku postępowania nie przekraczała granic zwykłej staranności. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.