I SA/Ke 380/15

Dnia 8 lipca 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a 1. zwolnić K. L. od kosztów sądowych. 2. ustanowić dla K. L. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.. K. L. zawarł w skardze z dnia 30 kwietnia 2015 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów wpisu sądowego. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 5 czerwca 2015 r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi skarżący w dniu 3 lipca 2015 r. złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jako majątek wykazuje mieszkanie wielkości 49m². Źródłem utrzymanie skarżącego jest dochód z emerytury w wysokości 594 zł miesięcznie. Skarżący oświadcza, że nie posiada oszczędności, akcji, udziałów, złota ani innych kosztowności, nie posiada samochodu, a miesięczne dochody w całości przeznacza na własne utrzymanie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego, przede wszystkim fakt, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym, samodzielnie ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania, a utrzymuje się jedynie dochodu z emerytury w kwocie 594 zł miesięcznie należało stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.