I SA/Ke 381/11

Dnia 23 sierpnia 2011 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy, w sprawie ze skargi J. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego p o s t a n a w i a zwolnić J. P. i M. P.od uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 29 czerwca 2011r. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 25 lipca 2011r. w wysokości 500zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego J. P. i M. P.złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnili tego wymagania, w związku z tym pismami z dnia 9 sierpnia 2011r. Sąd przesłał skarżącym urzędowe formularze PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionych w/w formularzy w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyli wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od wniesionej skargi. Skarżący oświadczają, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczenia z KRUS otrzymywanego przez J.P. w kwocie 1028zł kwartalnie oraz z dochodu uzyskiwanego przez M. P. z gospodarstwa rolnego – nie wskazują wysokości tego dochodu. Jako posiadany majątek skarżący wskazują dom wielkości 120m², gospodarstwo rolne wielkości 6,93ha oraz budynki gospodarcze oraz sprzęt rolniczy. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza akt administracyjnych oraz złożonego przez skarżących wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi wykazała, iż w obecnej sytuacji materialnej skarżący nie są w stanie ponieść kosztów sądowych w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.