I SA/Ke 383/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Surma po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w pkt 3.7. uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 27 sierpnia 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 383/15, w ten sposób że zdanie: "Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" oraz § 3 w związku z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., orzekł jak w sentencji wyroku.", zastąpić zdaniem: "Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" oraz § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., orzekł jak w sentencji wyroku.". Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako "ustawa p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W pkt 3.7. uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 27 sierpnia 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 383/15, zawarto oczywistą omyłkę polegającą na tym, że wskazując podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu przy przepisach art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" oraz § 3 pominięto nazwę ustawy, z której pochodzą, tj. ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa p.p.s.a.). Pomyłka ta mogła sugerować, że przepisy te pochodzą, z powołanej dalej przez Sąd w podstawie prawnej rozstrzygnięcia przy art. 59 § 1 pkt 2, ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. O oczywistości tej omyłki świadczy przede wszystkim fakt, że rodzaje orzeczeń podejmowanych przez Sąd w przypadku uwzględnienie skargi wymienia art. 145 ustawy p.p.s.a., a nie art. 145 u.p.e.a. Dodatkowo w tej ostatniej ustawie brak jest jednostki redakcyjnej takiej jak art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i § 3. Z tych względów uprawnione jest twierdzenie, że w uzasadnieniu ww. wyroku zawarto oczywistą omyłkę polegającą na tym, że w ostatnim zdaniu zamiast "art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" oraz § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a" wskazano "art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" oraz § 3 w związku z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a." Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 156 § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.