I SA/Ke 385/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2016 r. sprawy ze skargi K. sp. z o. o. w S.-K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. I SA/Ke 385/16 Uzasadnienie. 1.1. Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku [...]po rozpatrzeniu odwołania K.Sp. z o.o. w S.-K. ( dalej:spółka, podatnik, skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...]., określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc: - listopad 2014 roku w wysokości 2.877,00 zł, - grudzień 2014 roku w wysokości 3.044,00 zł. 1.2. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 20 listopada 2014r., funkcjonariusze Służby Celnej dokonali czynności kontrolnych, wskazanych w art. 30 ust. 2 pkt 2, w zw. 32 ust 1 ustawy o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.), w dwóch punktach handlowych należących do spółki . W pierwszym punkcie handlowym o nazwie "T. P." ul. S. 62A w O. Ś. ujawniono 165 paczek papierosów bez polskich znaków akcyzy w opakowaniach T. K.. W każdej paczce było po 20 papierosów. W trakcie szczegółowego liczenia stwierdzono w trzech paczkach po 21 szt. papierosów. Jednocześnie stwierdzono w punkcie maszynę do robienia papierosów FRESCH CHOICE o nr S/N06012955 pochodzącą z U.. Łącznie ujawniono 3303 szt. papierosów bez polskich znaków akcyzy. W drugim punkcie "T.p." znajdującym się przy ul. S. 10 w O. Ś., gdzie ujawniono w biurku 29 paczek papierosów bez polskich znaków akcyzy wyprodukowanych w kontrolowanym punkcie w opakowaniach kartonowych z napisem T.K., po 20 szt. papierosów. Będący przy kontroli pan J. K. - współwłaściciel, poinformował, że w aucie posiada jedną paczkę papierosów, po czym dostarczył 20 szt. papierosów w zapięciu strunowym. Jednocześnie stwierdzono w punkcie maszynę do robienia papierosów marki Just Good Tabaco o nr seryjnym S/N06015931, pochodzenia USA. Łącznie ujawniono 600 szt. papierosów. Następnie dnia 16.12.2014r. ponownie przeprowadzono czynności w punkcie przy ul. S.. Po wejściu do lokalu zastano pracownika, który pakował w tekturowe paczki papierosy ręcznie robione znajdujące się luzem w pudełkach po gilzach papierosowych z napisem Mascotte. Na biurku znajdowały się również gotowe paczki papierosów zapakowane w dwa pudełka po gilzach papierosowych z napisem Macotte po 10 paczek w każdym, łącznie 20 paczek. Ponadto dokonano przeszukania lokalu, w wyniku czego ujawniono 2682 sztuk papierosów ręcznie robionych. Ponadto zabezpieczono maszynę do nabijania gilz papierosowych nr S/N 060 16 682. Jak wynika z relacji funkcjonariuszy biorących udział w czynnościach w regale znajdującym się w punkcie za podwójnym dnem znajdowało się 130 paczek papierosów własnej roboty bez polskich znaków akcyzy po 20 szt. papierosów. Dnia 16.12.2014r., przeprowadzono także czynności w punkcie przy ul. S., gdzie funkcjonariusze zastali panią El. F. będącą pracownikiem punktu. Wezwano ją do dobrowolnego wydania papierosów bez polskich znaków akcyzy. Pracownica lokalu wydała 67 woreczków strunowych z papierosami własnej produkcji (po 20 szt. każdy), 16 pudełek tekturowych z papierosami własnej produkcji (20 sztuk papierosów) w pudełku z napisem T.K.. Ponadto ujawniono 50 pudełek tekturowych z papierosami własnej produkcji (20 sztuk w każdym) z napisem T.K.. Papierosy te wydano dobrowolnie. 50 pudełek funkcjonariusze znaleźli pod podwójnym dnem szuflady biurka. W dniu 16.12.2014r. również przeprowadzono czynności w siedzibie firmy K. Sp. z o. o. W wyniku podjętych czynności przez funkcjonariuszy Służby Celnej oraz funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego ujawniono papierosy marki Mińsk bez polskich znaków akcyzy w ilości 100 paczek po 20 szt. każda, papierosy własnej produkcji bez znaków skarbowych akcyzy w 12 pudełkach T.K. po 20 szt. papierosów każde, tytoń do palenia w 1 worku foliowym bez znaków akcyzy, oznaczeń i etykiet o wadze 1,55 kg. Mając powyższe na uwadze Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem nr341000-UAGR.860.452.2015.SB z dnia 21.10.2015r., doręczonym w dniu 23.10.2015r., wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za listopad 2014r. i grudzień 2014r., do którego włączono dokumenty z postępowania karnego nr RKS 621/2014. Na postawie zebranej dokumentacji organ ustalił, że cygara kupowane były przez spółkę od przedsiębiorstwa T.K. Sp. z o. o., Przedsiębiorstwa Wielobranżowego M.M. N., PHP P.T. S.A. w R. Zakład Sprzedaży w K. oraz Y. Sp. z o.o. Dlatego też celem potwierdzenia legalności pochodzenia cygar, a co za tym idzie zapłaty podatku akcyzowego Naczelnik Urzędu Celnego w K. wezwał ww. podmioty do wskazania czy od sprzedaży przedmiotowych cygar zapłacony został podatek akcyzowy. W wyznaczonym terminie spłynęła informacja od PHP P. T. S.A., w którym potwierdzono zapłatę podatku akcyzowego. W wyniku czynności przeprowadzonych w punktach "T.p." należących do spółki K. Sp. z o. o. i siedzibie spółki zajęto ujawnione papierosy własnej roboty, papierosy Mińsk oraz 1,55 kg tytoniu do palenia, bez polskich znaków akcyzy. Organ uznał, że w skontrolowanych punktach dokonywano sprzedaży papierosów bez polskich znaków akcyzy zrobionych na znajdujących się w punktach maszynach do robienia papierosów. Organ podatkowy uznał za podatnika spółkę K. Sp. z o.o., bowiem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej posiadała ujawnione wyroby tytoniowe bez znaków akcyzy i nie odprowadzała podatku akcyzowego. Ponadto organ podatkowy uznał, iż ujawnione w toku kontroli papierosy oraz tytoń do palenia podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Podatnik nie złożył w ustawowym terminie deklaracji podatkowych w związku z powstaniem obowiązku podatkowego w ww. miesiącach 2014r. Strona będąc podatnikiem akcyzy nie dokonywała obliczenia i zapłaty należnej akcyzy w ustawowym terminie. Ponieważ podatnik nie dopełnił obowiązków w związku z posiadaniem papierosów oraz tytoniu do palenia, od których nie zapłacono podatku akcyzowego we właściwej wysokości, konieczne było określenie wysokości zobowiązania podatkowego. Do wyliczenia należnego podatku akcyzowego przyjęto ujawnioną w dniu 20.11.2014r. w punkcie przy ul. Sienkiewicza ilość 3303 szt. papierosów i w punkcie przy ul.S. ilość 600 szt. papierosów, ujawnioną w dniu 16.12.2014r. w punkcie przy ul.S. ilość 2660 szt. papierosów oraz ujawnioną w dniu 16.12.2014r. ilość 1,55 kg tytoniu do palenia. Natomiast jako podstawę do zastosowania stawki procentowej przyjęto maksymalną cenę detaliczną ustaloną w oparciu o art. 99 ust. 6 i 9 ustawy o podatku akcyzowym. W obliczeniach uwzględniono akcyzę zapłaconą od cygar, na wcześniejszym etapie obrotu. Organ wskazał, że gdy obowiązek podatkowy powstał w miesiącu: a) listopadzie 2014r., złożenie deklaracji podatkowej, a tym samym rozliczenie podatku akcyzowego za ten miesiąc winno nastąpić do dnia 29.12.2014r; b) grudniu 2014r., złożenie deklaracji podatkowej, a tym samym rozliczenie podatku akcyzowego za ten miesiąc winno nastąpić do dnia 25.01.2015r. 1.3.W dniu [...] decyzją nr [...], doręczoną w dniu 15.02.2016r., Naczelnik Urzędu Celnego w K. określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące listopad i grudzień 2014 roku z tytułu posiadania papierosów i tytoniu do palenia, od których nie zapłacono akcyzy we właściwej wysokości. 1.4.Od powyższej decyzji w dniu 29.02.2016r. strona wniosła odwołanie. 1.5.Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołani organ stwierdził, że w ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy organ odwoławczy wyjaśnia, iż obowiązek podatkowy w przedmiotowej sprawie w zakresie akcyzy określa ustawa z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. z 2014r., poz. 752 ze zm.), zwana dalej "ustawą". W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy, gdzie w poz. 42 ujęte są papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki bez względu na kod CN. Według art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy przedmiotem opodatkowania jest również nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Stosownie do brzmienia art. 10 ust. 10 obowiązek podatkowy z tytułu nabycia lub posiadania wyrobów akcyzowych powstaje z dniem nabycia lub wejścia w posiadanie tych wyrobów. Zgodnie z art. 12 ustawy, jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności lub stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, za datę jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej stwierdził dokonanie danej czynności lub istnienie danego stanu faktycznego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym również podmiot nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. W myśl art. 21 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej, za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Art. 98 ust. 1 ustawy do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza bez względu na kod CN: 1) papierosy; 2) tytoń do palenia; 3) cygara i cygaretki. Natomiast zgodnie z brzmieniem ust. 2 cytowanego artykułu za papierosy uznaje się: 1) tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust 4; 2) tytoń zrolowany, który w drodze nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej; 3) tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową. Za cygara lub cygaretki, biorąc pod uwagę ich właściwości i zwykłe oczekiwania konsumentów, uznaje się: 1) tytoń zrolowany o zewnętrznym owinięciu z naturalnego tytoniu, 2) tytoń zrolowany z poszarpanym, wymieszanym wkładem, owinięty liściem tytoniu w naturalnym kolorze cygara z odtworzonego tytoniu pokrywającym produkt w całości, łącznie z filtrem, tam gdzie zachodzi taka konieczność, ale nie ustnik, w przypadku cygar z ustnikiem, gdzie waga sztuki, wyłączając filtr lub ustnik, wynosi nie mniej niż 2,3 grama i nie więcej niż 10 gramów, a obwód równy przynajmniej jednej trzeciej długości wynosi nie mniej niż 34 milimetry - jeżeli są oraz mogą być przeznaczone wyłącznie do palenia w stanie niezmienionym (art. 99 ust. 4 ustawy). Stosownie do art. 98 ust. 5 pkt 1 ustawy za tytoń do palenia uznaje się tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego. Zgodnie z art. 99 ust. 2 stawki akcyzy na wyroby tytoniowe wynoszą: 1) na papierosy, z zastrzeżeniem ust. 10 - 206,76 zł za każde 1000 sztuk i 31,41 % maksymalnej ceny detalicznej; 2) na tytoń do palenia, z zastrzeżeniem ust. 10 - 141,29 zł za każdy kilogram i 31,41 % maksymalnej ceny detalicznej; 3) na cygara i cygaretki - 280,25 zł za każde 1000 sztuk. Za maksymalną cenę detaliczną przyjmuje się cenę wyznaczoną i wydrukowaną przez producenta, importera lub podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego na opakowaniu jednostkowym papierosów lub tytoniu do palenia, z zastrzeżeniem ust. 9. (art. 99 ust. 6 ustawy), tj.: W przypadku nabycia lub posiadania papierosów lub tytoniu do palenia znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w opakowaniach jednostkowych nieoznaczonych albo oznaczonych maksymalną ceną detaliczną, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony, stosuje się odpowiednio stawki akcyzy w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1 i 2, przy czym za maksymalną cenę detaliczną przyjmuje się trzykrotną wartość średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów, o której mowa w ust. 5d, przeliczonej na jednostkę 1000 sztuk dla papierosów, a dla tytoniu do palenia, przyjmując założenie, że jednostka 1000 sztuk papierosów odpowiada 1 kilogramowi tytoniu do palenia (art. 99 ust. 9 ustawy). Na podstawie Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 25 listopada 2013r. (M.P. z 2013r., poz. 962) przyjęto, że w roku 2014 średnia ważona detaliczna cena sprzedaży papierosów na potrzeby ustalenia minimalnej stawki akcyzy na papierosy wyniosła 592,49 zł w przeliczeniu na 1000 sztuk papierosów, co daje maksymalną cenę detaliczną w wysokości 1.777,47 zł (3 x 592,49 zł). Stosownie do art. 21 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania podatkowego. W myśl normy zawartej w art. 21 § 3 tej ustawy, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość tego zobowiązania. 1.6.Analizując niniejszą sprawę organ wskazał, że zobowiązanie zostało określone w związku z posiadaniem wyrobów tytoniowych w postaci papierosów oraz tytoniu do palenia do palenia bez znaków akcyzy. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż w skontrolowanych punktach dokonywano sprzedaży papierosów bez polskich znaków akcyzy zrobionych na znajdujących się w punktach maszynach do robienia papierosów. Z relacji przesłuchanych w charakterze świadków właścicieli przedsiębiorstwa J. K. i S. K. oraz pracowników przedsiębiorstwa K. Z., M. F. wynika, iż papierosy wytwarzane w punktach "T.p." były wytwarzane przez klientów punktów. Aby wytworzyć 20 szt. papierosów potrzebne były dwa cygara po 8,5 g. koszt wytworzenia papierosów wynosił 5,90 PLN w cenie tej zawarta była cena cygara 2,40 PLN i koszt dzierżawy 3,50 PLN. Papierosy wytwarzane były przez klientów lub przez pracowników spółki, natomiast zajęte papierosy pochodzą ze zwrotów od klientów, którzy byli niezadowoleni z jakości wytworzonych papierosów, bądź są ich własnością. Organ II instancji stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego w K. zasadnie odrzucił jako dowód zeznania pani M.F. oraz pana K. Z., jakoby papierosy wytwarzane przez nich w punkcie należały do nich. Należy zaznaczyć, iż obie te osoby odbywały płatny staż w punktach należących do K. Sp. z o.o., i w trakcie pełnienia obowiązków na stanowisku pracy obowiązane były świadczyć pracę na rzecz K. Sp. z o.o. trudno też dać wiarę zeznaniom pana K. Z., iż 130 znalezionych w skrytce paczek papierosów było jego własnością, chociażby z uwagi na ilość, wartość, i miejsce przechowywania. Zapas taki pokrywa kilkumiesięczne zapotrzebowanie na papierosy. Również zeznania świadków w zakresie, iż sami klienci dokonywali wytworzenia papierosów są niespójne i mało prawdopodobne. Po pierwsze rozpytany podczas kontroli pan J. K. wskazał funkcjonariuszom celnym, iż papierosy zrobione w punkcie T.p. są robione przez niego samego z cygar, jakie znajdują się w punkcie. Później już w trakcie postępowania przygotowawczego przesłuchany pan J. K. zeznał, iż gotowe papierosy były wytwarzane przez klientów a zgromadzone w punkcie papierosy są zwrotami od niezadowolonych klientów. Stwierdził, że argumentacja dotycząca zwrotu papierosów z uwagi na ich jakość jest całkowicie bezzasadna, ponieważ wszystkie paczki papierosów jakie zostały zajęte w punktach "T.p." były pełne, czyli znajdowało się w nich po 20 szt. papierosów, co wskazuje że nabywcy paczek papierosów zwracali je nie wypalając nawet jednej sztuki papierosa z paczki. Trudno jest bowiem ocenić jakość papierosów bez ich wypróbowania, tym bardziej że wizualnie produkt nie posiadał wad. Bez wątpienia papierosy te zostały zrobione przez pracowników K. Sp. z o.o. w punktach należących do K. Sp. z .o.o. z materiałów należących do K. Sp. z o.o. oraz na maszynie, którą dzierżawiła spółka. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż papierosy w punktach były ukrywane między innymi za podwójnym dnem komody, pod podwójnym dnem szuflady oraz w stercie śmieci. W takich miejscach nie trzyma się legalnych produktów. Ponadto takie miejsce, jak podwójne dno trzeba wykonać. Powyższe świadczy, iż prowadzący działalność miał na celu ukrycie rzeczywistych zdarzeń gospodarczych zachodzących w skontrolowanych miejscach. Na podstawie powyższych okoliczności organ uznał, że w dwóch punktach sprzedaży i siedzibie firmy ujawniono papierosy oraz tytoń do palenia bez znaków akcyzy, od których nie została zapłacona akcyza. Zobowiązanie nie zostało określone bezpośrednio w związku z produkcją papierosów i tytoniu do palenia, a w związku z posiadaniem tych wyrobów w chwili kontroli. Wyroby te nie posiadały znaków akcyzy i nie zapłacono od nich podatku akcyzowego. Natomiast argument wskazujący na dokonane zwroty tych wyrobów przez niezadowolonych klientów, pomijając jego sens na co wskazano powyżej, również pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Bowiem nawet gdyby przyjąć, że wyroby te zostały zwrócone w wyniku reklamacji i znajdują się w punktach sprzedaży czy też siedzibie spółki, to powinny to być wyroby oznaczone znakami akcyzy i z uiszczonym podatkiem. Natomiast wyroby te nie posiadały znaków akcyzy ani nawet śladów po znakach akcyzy. Również nie wykazano, iż od wyrobów tych został odprowadzony podatek akcyzowy. Dlatego też przedłożone protokoły anulowania paragonów w związku ze zwrotem wyrobów od klienta pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem jak wskazano powyżej zobowiązanie powstało w związku z ujawnieniem wyrobów bez akcyzy. Fakt, czy te wyroby oczekiwały na sprzedaż, czy też jak tego chce odwołujący się pochodziły ze zwrotów reklamacyjnych nie wpływa na dokonane ustalenia tj. że ujawnione wyroby były wyrobami bez akcyzy. 2.1.Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. 2.2.Skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 180§1 Ordynacji podatkowej poprzez nie podjęcie dostatecznych kroków niezbędnych do prawidłowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności ustalenia przez kogo wytwarzane były papierosy w lokalach "T.p.", czy do produkcji przedmiotowych papierosów wykorzystywane były wyłącznie wyroby akcyzowe zwolnione od akcyzy ze względu na przeznaczenie lub przy zastosowaniu tzw. procedury przedpłaty akcyzy czy też inne wyroby, czy znalezione w trakcie kontroli paczki papierosów były przygotowane do sprzedaży czy tez stanowiły zwrot niezadowolonych klientów i w tym zakresie były wykorzystywane wyłącznie przez właścicieli lokalów, jaka cześć papierosów poza papierosami Mińsk była wytwarzana przez klientów z dostarczanych półproduktów, o jaką kwotę należy pomniejszyć kwotę podatku akcyzowego za papierosy wytwarzane w punktach sprzedaży, a te dowody nie są sprzeczne z prawem i rzutują w sposób istotny na ustalenia faktyczne; - art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza 19 kart protokołów nr 1-19 anulowania paragonów fiskalnych, które potwierdzały dokonywanie przez niezadowolonych klientów zwrotów przedmiotowych papierosów, które jako takie nie nadawały się do dalszej sprzedaży stąd też wykorzystywane były jedynie przez właścicieli lokalów na własny użytek, a także poprzez niewywiązanie się z obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w postaci moich zeznań, zeznań S. K., a także zatrudnionych w lokalach stażystów oraz wyciągnięcie z niego dowolnych wniosków nie uwzględniających charakteru prowadzonej działalności gospodarczej, i jej specyfiki. 2.3.W oparciu o tak sformułowane zarzuty spółka wniosła o uchylenie zarówno decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. znak [...] jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. znak [...] w całości. 2.4.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe argumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył co następuje. 3.1. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2014.1647) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2016.718) określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.2. Skarga nie jest zasadna. Sąd nie dopatrzył się aby doszło do naruszenia przepisów postępowania czy też prawa materialnego. 3.3 W ocenie Sądu organ dokonał prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie i Sąd ustalenia te w całości akceptuje i przyjmuje. 3.4 Jak słusznie wskazał organ naczelną zasadą postępowania jest zasada prawdy obiektywnej określona w art. 122 Ordynacji podatkowej, której rozwinięciem jest przepis art. 187 § 1 tej ustawy. Z zasady tej wynikają dla organu podatkowego dwie istotne powinności, po pierwsze zebranie materiału dowodowego niezbędnego dla podjęcia rozstrzygnięcia, po drugie jego wnikliwe rozpatrzenie. Zgodnie z art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W toku prowadzonego postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Podstawowym narzędziem realizacji tego przepisu jest postępowanie dowodowe. Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nakładają na organ obowiązek zebrania materiału dowodowego, w oparciu o który wydane zostanie rozstrzygnięcie. Celem takiego postępowania jest ustalenie stanu faktycznego umożliwiającego wydanie rozstrzygnięcia zgodnego z zasadą prawdy obiektywnej. Organ podatkowy jest zobowiązany do zgromadzenia dowodów w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do ustalenia stanu faktycznego. Dokonując tych czynności organy podatkowe muszą kierować się regułami zapisanymi w art. 191 Ordynacji podatkowej, tj. ocenić na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Rozpatrzenie materiału dowodowego wymaga jego przeanalizowania, rozważenia oraz oceny. Dokonując oceny wartości materiału dowodowego organ kieruje się zasadami logiki, przydatności poszczególnych dowodów dla uznania danej istotnej okoliczności za udowodnioną, wzajemnym powiązaniem poszczególnych dowodów. Wynik tego procesu winien zostać przedstawiony w uzasadnieniu decyzji. Innymi słowy przy ocenie wiarygodności zgromadzonych dowodów organ nie jest skrępowany żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych rodzajów dowodów i dokonuje tej oceny w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na zebranym materiale dowodowym. Swobodna ocena dowodów, by nie przekształciła się jednak w ocenę dowolną, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny, m.in. logiki, doświadczenia życiowego, wszechstronności oraz jest dokonywana wyłącznie z punktu widzenia znaczenia dowodów i ich wartości dla konkretnej sprawy. W ocenie Sąd organ przeprowadził postępowanie zgodnie z powyższymi zasadami , a zarzuty skargi w tym zakresie są bezzasadne. 3.5. Całkowicie słusznie organ nie dał wiary zeznaniom M. F.jak i K.Z., jakoby papierosy wytwarzane przez nich w punkcie należały do nich. Słusznie zauważono, że osoby te odbywały płatny staż w punktach należących do K. Sp. z o.o., i w trakcie pełnienia obowiązków na stanowisku pracy obowiązane były świadczyć pracę na rzecz K. Sp. z o.o. trudno też dać wiarę zeznaniom pana K. Z., że 130 znalezionych w skrytce paczek papierosów było jego własnością, chociażby z uwagi na ilość, wartość, i miejsce przechowywania. Zapas taki pokrywa kilkumiesięczne zapotrzebowanie na papierosy. Słusznie zwrócono uwagę na brak spójności i bark prawdopodobieństwa w zeznaniach świadków w zakresie, że sami klienci dokonywali wytworzenia papierosów są .Słusznie wskazano, że podczas kontroli pan J. K. wskazał funkcjonariuszom celnym, iż papierosy zrobione w punkcie T.p. są robione przez niego samego z cygar, jakie znajdują się w punkcie. Później już w trakcie postępowania przygotowawczego przesłuchany pan J. K. zeznał, iż gotowe papierosy były wytwarzane przez klientów a zgromadzone w punkcie papierosy są zwrotami od niezadowolonych klientów. Zasadnie uznano, że argumentacja dotycząca zwrotu papierosów z uwagi na ich jakość jest całkowicie bezzasadna, ponieważ wszystkie paczki papierosów jakie zostały zajęte w punktach "T.p." były pełne, czyli znajdowało się w nich po 20 szt. papierosów, co wskazuje że nabywcy paczek papierosów zwracali je nie wypalając nawet jednej sztuki papierosa z paczki. Trudno jest bowiem ocenić jakość papierosów bez ich wypróbowania, tym bardziej że wizualnie produkt nie posiadał wad. Bez wątpienia papierosy te zostały zrobione przez pracowników K. Sp. z o.o. w punktach należących do K. Sp. z .0.0. z materiałów należących do K. Sp. z o.o. oraz na maszynie, którą dzierżawiła spółka. Całkowicie słusznie organ podkreślił że papierosy w punktach były ukrywane między innymi za podwójnym dnem komody, pod podwójnym dnem szuflady oraz w stercie śmieci. W takich miejscach nie trzyma się legalnych produktów czy też papierosów wyprodukowanych samodzielnie na własny użytek. Ponadto takie miejsce, jak podwójne dno trzeba wykonać. Powyższe świadczy, iż prowadzący działalność miał na celu ukrycie rzeczywistych zdarzeń gospodarczych zachodzących w skontrolowanych miejscach. Mając powyższe na względzie należało uznać, że prawidłowo do wyliczenia należnego podatku akcyzowego przyjęto ujawnioną w dniu 20.11.2014r. w punkcie przy ul. Sienkiewicza ilość 3303 szt. papierosów i w punkcie przy ul.S. ilość 600 szt. papierosów, ujawnioną w dniu 16.12.2014r. w punkcie przy ul.S. ilość 2660 szt. papierosów oraz ujawnioną w dniu 16.12.2014r. ilość 1,55 kg tytoniu do palenia. Natomiast jako podstawę do zastosowania stawki procentowej przyjęto maksymalną cenę detaliczną ustaloną w oparciu o art. 99 ust. 6 i 9 ustawy o podatku akcyzowym. W obliczeniach uwzględniono akcyzę zapłaconą od cygar, na wcześniejszym etapie obrotu. Organ prawidłowo zastosował także przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. z 2014r., poz. 752 ze zm.) szczegółowo przytoczone w części 1.5 uzasadnienia/ Organ prawidłowo wskazał, że gdy obowiązek podatkowy powstał w miesiącu: a) listopadzie 2014r., złożenie deklaracji podatkowej, a tym samym rozliczenie podatku akcyzowego za ten miesiąc winno nastąpić do dnia 29.12.2014r; b) grudniu 2014r., złożenie deklaracji podatkowej, a tym samym rozliczenie podatku akcyzowego za ten miesiąc winno nastąpić do dnia 25.01.2015r. Tym samym w ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania zarzutów skargi za zasadne. 3.6. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalił.