I SA/Ke 388/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 3 czerwca 2016 r. M. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w związku z czym Sąd doręczył mu urzędowy formularz PPF i zobowiązał skarżącego do jego wypełnienia i złożenia. Skarżący nie złożył formularza, w związku z czym zarządzeniem z 1 sierpnia 2016 r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach pozostawił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. W dniu 6 sierpnia 2016 r. skarżący wniósł pismo procesowe, w którym cofnął skargę na decyzję organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa, oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Z treści art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wynika, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu pisma skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej do dokonania wpisu w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżący nie uiścił wpisu, ani nie podjął czynności procesowych w celu zwolnienia go od kosztów sądowych po przesłaniu mu formularza PPF. Wobec braku wpisu skargę należało zatem odrzucić. Na marginesie sprawy należy podnieść, że cofnięcie skargi nie mogło mieć miejsca w niniejszej sprawie, ponieważ skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. może mieć miejsce tylko w przypadku, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca, co uczynił w niniejsze sprawie. Z podniesionych względów należało na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.