I SA/Ke 388/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu 24 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. – S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z ... nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2015 r. postanawia odrzucić skargę. M. J. – S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2015 r., nie podając wartości przedmiotu zaskarżenia oraz numer PESEL. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – G. S. W związku z powyższym do G. S. została skierowana przesyłka, w której zawarto informację o treści art. 35 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", określającego kto może być pełnomocnikiem strony oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącej oraz wartości przedmiotu zaskarżenia i złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego, że G. S.jest jedną z osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie G. S. przesłał pismo z 19 lipca 2021 r., w którym wskazał numer PESEL skarżącej oraz wartość przedmiotu zaskarżenia. Przesyłka zawierała ponadto pełnomocnictwo, w którym skarżąca oświadczyła, że G. S. spełnia warunki z art. 35 § 1 p.p.s.a. W związku z niewykazaniem, którą z osób z art. 35 § 1 p.p.s.a. jest G. S., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez podpisanie skargi i pisma z 19 lipca 2021 r. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 12 sierpnia 2021 r. W zakreślonym terminie, tj. do 19 sierpnia 2021 r., skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strona może działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest jednak przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona skarżąca przedłożyła pełnomocnictwo udzielone G.S., jednak pomimo stosownego pouczenia nie wykazała, że jest on jedną z osób, o których mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a. Oświadczenie skarżącej zawarte w treści dokumentu pełnomocnictwa, że G. S.spełnia warunki z art. 35 § 1 p.p.s.a. nie czyni zadość obowiązkowi wykazania, że jest on jedną z osób z art. 35 § 1 p.p.s.a. Z tych względów G. S. został pominięty w sprawie jako pełnomocnik skarżącej. W związku z powyższym stwierdzono osobisty udział skarżącej w sprawie, czego konsekwencją było wezwanie jej do podpisania skargi i pisma z 19 lipca 2021 r. Oba te dokumenty zostały bowiem podpisane przez pominiętego w sprawie G. S. Stosownie zaś do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga oraz każde pismo strony powinny zawierać jej podpis albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Braki formalne skargi skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz podpisanie pisma z 19 lipca 2021 r. Braki te uniemożliwiły nadanie skardze dalszego biegu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.