I SA/Ke 389/16

Dnia 27 lipca 2016 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. N. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. R.-N. i R. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. p o s t a n a w i a zwolnić R. N. od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z 18 lipca 2016 r. w kwocie 382 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. R. N. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz dwoma synami w wieku 12 i 8 lat. Rodzina skarżącego utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego przez żonę skarżącego z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 2560 zł netto miesięcznie oraz przez z skarżącego z OPS (opieka nad dzieckiem) w kwocie 1453 zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżący wskazał: czynsz – 500 zł, opłaty za media (prąd, gaz) od 500 zł do 1900 zł miesięcznie, dojazdy do pracy – 600 zł, kredyty 300 zł, rehabilitacja od 405 zł do każdej wolnej kwoty. Skarżący nie wykazał majątku. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, na nieuleczalną chorobę syna, która wiąże się z wydatkami na rehabilitację oraz dietę. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku, zawarte w złożonej skardze do Sądu oraz aktach administracyjnych przede wszystkim wysokość oraz źródła miesięcznych dochodów, problemy zdrowotne dziecka skarżącego jak również brak majątku i oszczędności uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w żądanym zakresie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) orzeczono jak w sentencji.