I SA/Ke 390/09

Dnia 13 października 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T.K. i G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 1999-2004 p o s t a n a w i a I. zwolnić T. K. od kosztów sądowych; II. ustanowić dla T. K. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. W skardze z dnia 31 lipca 2009r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...]w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 1999-2004 T. K. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 11 września 2009r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z oświadczeń złożonych przez skarżącego w skardze oraz we wniosku wynika iż skarżący sam pozostaje w gospodarstwie domowym. Żona skarżącego z którą pozostaje w separacji przebywa u syna w Anglii. Według oświadczenia w skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie spółdzielcze lokatorskie wielkości 58m², działka w W. wielkości 9650m² - nieużytek nieprzynoszący dochodów w licytacji komorniczej, oraz udział w 1/5 nieruchomości – nie użytkowany, nie przynosi dochodu również w licytacji komorniczej. Według oświadczenia źródłem utrzymania skarżącego jest dochód uzyskiwany z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1516,00zł brutto /1068,49zł netto/ miesięcznie. Ponadto skarżący oświadcza, że jest osobą chorą, posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności – przedkłada kserokopię Orzeczenia o Stopniu Niepełnosprawności z dnia 2 lipca 2009r. Skarżący szacuje miesięczne koszty utrzymania na kwotę 577,40zł – czynsz 342,40zł, energia – 80,00zł, gaz – 25,00zł, leki – 130,00zł. Na życie skarżącemu pozostaje kwota 491,09zł. Skarżący korzysta z pomocy MOPS-u od dnia 1 czerwca 2006r. do dnia 30 kwietnia 2007r. był objęty pomocą finansową w formie zasiłku stałego, natomiast od miesiąca lutego 2009r. jest objęty pomocą finansową w formie zasiłku celowego na zakup posiłku. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności, przede wszystkim wysokość uzyskiwanych dochodów, stan zdrowia skarżącego - umiarkowany stopień niepełnosprawności należy stwierdzić, że skarżący wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wobec powyższego orzeczono, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji.