I SA/Ke 392/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek,, Asesor WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 października 2007 r. sprawy ze skargi H.B.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007rok. skargę oddala. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S.-K. z dnia[...] . nr [...] w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości na rok 2007. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że organ podatkowy I instancji dokonał dla H.B-K. wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2007 w kwocie[...] zł. Przyjęta do opodatkowania powierzchnia, oznaczenie gruntów i budynków oraz współwłaścicieli są zgodne ze znajdującym się w aktach wypisem z ewidencji gruntów oraz złożonym wykazem nieruchomości. Z wypisu z dnia[...]. wynika, że H.B.-K. jest właścicielką lokalu mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. Rejowskiej [...] o pow. 56 m2 z przynależną do niego piwnicą o pow. 4,20 m2 oraz udziału do [...] części nieruchomości wspólnej o pow. 4133 m2. A zatem w ocenie Kolegium, mając na uwadze art.2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 21 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, prawidłowo organ pierwszej instancji dokonał wobec H.B.-K. wymiaru podatku. Organ odwoławczy wyjaśnił także, że organy podatkowe związane są danymi wynikającymi z ewidencji gruntów prowadzonej przez starostwo powiatowe. Dopóki dane te nie ulegną zmianie nie będzie możliwe inne opodatkowanie. Ponadto Kolegium odniosło się do znajdującego się w aktach sprawy aktu notarialnego Rep. [...] z dnia[...] ., z którego zdaniem organu wynika, że H.B. zakupiła od Gminy S.-K. lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 56 m2 z przynależną do niego piwnicą nr [...] o pow. 4,2 m2 oraz udział do [...] części nieruchomości wspólnej. Organ odwoławczy zaznaczył również, że sprawy związane z ustaleniem prawidłowego wymiaru podatku, czy też jego zapłatą nie mają wpływu na kształtowanie prawa własności ani na dokonywanie jakichkolwiek wpisów w księgach wieczystych. Na powyższe rozstrzygnięcie H.B.-K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi wyjaśniła, że w wyniku umowy sprzedaży z Gminą S.-K.stała się właścicielką nieruchomości składającej się z działki gruntu, a nie udziału. W § 3 umowy sprzedaży rep. [...] zawarte jest oświadczenie przedstawicieli Zarządu Miasta, z którego wynika, że sprzedają oni skarżącej działkę gruntu. Skarżąca zarzuciła ponadto, że wykaz nieruchomości z 1998r. został uzupełniony przez urzędnika Gminy nieprawdziwymi danymi. W jej ocenie ewidencja gruntów i budynków może stanowić dokument wyjściowy do ustalenia podstawy opodatkowania, ale wyłącznie w przypadku, gdy dane wynikające z ewidencji są zgodne z rzeczywistym stanem prawnym. Ustalenie prawidłowego podatku ma znaczenie o tyle, że pozwala na wpis do księgi wieczystej i stanowi pośredni dowód własności. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu 17 października 2007r. w WSA w Kielcach H.B.-K. złożyła pismo, którym podtrzymała swe dotychczasowe stanowisko oraz wskazała na potrzebę zawieszenia postępowania. Zdaniem skarżącej, w związku z wydawaniem różnych decyzji w tym samym stanie faktycznym i prawnym, istnieje potrzeba rozpatrzenia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, związanego z ewidencją i podatkiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zasadnicze znaczenie w sprawie mają przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991 r. (t. jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.), która reguluje sposób opodatkowania nieruchomości. Artykuł 2 ust. 1 tej ustawy wymienia enumeratywnie obiekty budowlane lub nieruchomości, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, i są to: grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Natomiast art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wskazuje nieruchomości, które wyłącza spod opodatkowania. Są to: użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Podstawą do wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) Zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z podnoszonych przez H.B.-K. zarzutów wynika, że kwestionuje ona zapisy w ewidencji gruntów, które stanowią, że skarżąca jest współwłaścicielką nieruchomości wspólnej o pow. 4133m2 w [...] części. Zdaniem skarżącej w efekcie tej nieprawidłowości zawartej w ewidencji gruntów, wymiar podatku oparto na nieprawdziwych danych. W ocenie strony jest ona właścicielką całej nieruchomości, a nie udziału w niej, dlatego też od całej powierzchni nieruchomości powinien być liczony podatek. Analiza materiału dowodowego sprawy, zdaniem Sądu, wskazuje, że powyższe twierdzenia skarżącej są bezzasadne. Dla potrzeb podatku od nieruchomości, jak Sąd wcześniej wskazał, podstawowe znaczenie mają zapisy dokonane w ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń, co do powierzchni gruntu. Przepis art. 21 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne nie pozostawia wątpliwości, iż podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Na prawidłowość zajętego przez organy stanowiska nie mogą mieć wpływu twierdzenia przeciwne skarżącej, a w szczególności to, że w wyniku notarialnej umowy kupna-sprzedaży stała się ona właścicielką nieruchomości składającej się z działki gruntu, a nie udziału. W aktach sprawy znajduje się bowiem wypis aktu notarialnego [...] z dnia[...] ., na podstawie którego dokonano sprzedaży pomiędzy Gminą S.-K. a H.B.. Sprzedaż ta dotyczyła lokalu mieszkalnego nr [...] o powierzchni użytkowej 56 m2 wraz z przynależną do niego piwnicą o pow. 4,2 m2 oraz udziałem [...] części nieruchomości wspólnej, do której należy m.in. działka nr [...] o pow. 4133m2. A zatem zauważyć należy, że dane zawarte w akcie notarialnym dotyczące powierzchni są tożsame z zawartymi w ewidencji gruntów stanowiącej podstawę opodatkowania. W przedmiotowej sprawie, powoływanie się przez stronę na dane zawarte w akcie notarialnym, nie dyskwalifikuje więc ustaleń organów opartych na danych z ewidencji. Dlatego Sąd podziela stanowisko organu podatkowego tak w zakresie ustaleń faktycznych jak i argumentacji prawnej. Odnosząc się do wniosku skarżącej z 17 października 2007r. należy zauważyć, że przepis art. 125 § 1 ustawy P.p.s.a. stanowi, że Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, między innymi,: 1) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym; 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej. Tak więc w przepisie tym wymienione zostały dwie przesłanki zawieszenia postępowania związane z innymi postępowaniami, mogącymi mieć wpływ na rozstrzygnięcie w rozpatrywanej sprawie. Jednakże to ocenie Sądu podlega kwestia, czy to inne postępowanie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W niniejszej sprawie, gdzie kontroli Sądu podlega stan faktyczny i prawny sprawy, jaki istniał w dacie podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania. Okoliczności przedmiotowej sprawy nie budzą bowiem wątpliwości Sądu. Stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.