I SA/Ke 393/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Banach, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007r. sprawy ze skargi H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2007 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokata T.G kwotę 749 złotych (siedemset czterdzieści dziewięć) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej ustanowionej z urzędu, w tym kwotę 132 złotych (sto trzydzieści dwa) tytułem podatku od towarów i usług. I SA/Ke 393/07 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2007 rok pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ podatkowy I instancji dokonał wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego H.K. na rok 2007r. w kwocie [...] zł. Opodatkowaniem objęto grunty rolne podatnika o łącznej powierzchni [...] ha przeliczeniowych, budynek mieszkalny o pow. [...] m- oraz nieużytki o powierzchni [...] m-. Wymiaru podatku dokonano na podstawie ewidencji gruntów oraz złożonej informacji o nieruchomościach, przy zastosowaniu aktualnych stawek wynikających z Uchwał Rady Miejskiej w S. Rozpatrując odwołanie wniesione przez podatnika od rozstrzygnięcia organu I instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z art. 3 ust 1 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984r o podatku rolnym (Dz.U. z 1993r.,Nr 94, poz.431 ze zm.) podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne jednostki organizacyjne w tym spółki nieposiadajace osobowości prawnej będące m. in. właścicielami gruntów z zastrzeżeniem ust 2, albo posiadaczami samoistnymi. Zgodnie z art. 6c powołanej ustawy, osobom fizycznym na których jednocześnie ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości lub podatku leśnego, wysokość należnego zobowiązania podatkowego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym) Natomiast podstawą wymiaru podatku na podstawie art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst. jedn. DZ.U. nr 100, poz. 1086) są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez starostwa powiatowe. Organ podniósł, że z aktualnych wypisów z rejestru gruntów z dnia 22 marca 2007r. wynika, że H.K jest właścicielem gruntów ornych o pow. [...] ha w obrębie M., właścicielem gruntów ornych o pow. [...] ha położonych w obrębie S., jest także samoistnym posiadaczem gruntów ornych o pow. [...] ha w obrębie K.G., gruntów ornych o pow. [...] w obrębie S. oraz gruntów ornych o pow. [...] ha. ( w tym [...] m- nieużytków zwolnionych z opodatkowania). W ocenie Kolegium organ I instancji prawidłowo dokonał wymiaru podatku, gdyż zarówno przyjęta do opodatkowania powierzchnia gruntów ornych o wielkości [...] ha przeliczeniowych, powierzchnia budynku (objęta 100% ulgą), jak i zwolniona z opodatkowania powierzchnia nieużytków oraz ich oznaczenie są zgodne ze znajdującym się w aktach wypisem z rejestru gruntów. Wskazał, że dokument ten posiada walor dokumentu urzędowego, a organ jest nim związany. Dopóki dane zawarte w dokumencie nie ulegną zmianie, nie ma możliwości przyjęcia dla wymiaru podatku innych danych, niż te, które wynikają z ewidencji gruntów. W przypadku gdy podatnik nie zgadza się z zapisami w ewidencji gruntów dotyczącymi, czy to powierzchni nieruchomości, czy też wpisów własności gruntów, powinien swoje zastrzeżenia zgłosić do Starostwa Powiatowego w B., jako właściwego organu geodezyjnego. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył H.K. Zarzucił, że organy ustaliły wysokość zobowiązania podatkowego od powierzchni [...] ha, mimo, iż podatnik taką powierzchnią faktycznie nie włada. Podniósł, że gospodarstwem władają sąsiedzi oraz Wójt Gminy S. Organ ów odebrał mu pas ziemi pod poszerzenie drogi oraz rozebrał jedenaście mostków uniemożliwiając dojazd do gruntów. Odmawiając udzielenia pozwolenia na budowę spowodował, że gospodarstwo upadło. Zarzucił ponadto, że nie posiada tytułu własności ziemi, Mimo, że ubiegał się o przyznanie tytułu własności, sąd przyznał tytuł własności do gruntów o powierzchni [...] ha dla ojca podatnika, zaś pozostałe grunty dla sąsiadów. Brak tytułu własności uniemożliwia mu, mimo stanu zdrowia uprawniającego go do przyznania renty, przekazanie gospodarstwa. W związku ze sporem prowadzonym przez niego z wójtem dotyczącym użytkowania gospodarstwa, Sąd ukarał skarżącego grzywną, a następnie karą pozbawienia wolności. W czasie pobytu w zakładzie karnym pole jego stało odłogiem. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało w całości argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji, ponadto dodało, że okoliczności wskazane przez podatnika w skardze (niemożność korzystania z pola, rozebranie mostków) nie mają wpływu na wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych kryteriów, należy stwierdzić, że nie narusza ona prawa. Regulacja art. 3 ustawy o podatku rolnym określa kategorie podmiotów na których ciąży obowiązek podatkowy w podatku rolnym. Stosownie do wskazanego przepisu podatnikami są osoby fizyczne, osoby prawne jednostki organizacyjne w tym spółki nieposiadajace osobowości prawnej będące właścicielami gruntów z zastrzeżeniem ust 2, posiadaczami samoistnymi, posiadaczami gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego o ile posiadanie spełnia warunki wymienione w pkt 4 lit a i lit b. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów jest urzędowym zbiorem informacji wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania mają dane wynikające z ewidencji (por. wyrok WSA w Warszawie III S.A./Wa 35011/05 LEX 201545). Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r., Ordynacja podatkowa (tj Dz U. z 2005r Nr 8 poz.. 60 ze zm.). Ustaleń, co do powierzchni gruntów rolnych stanowiących własność H.K , stanowiących przedmiot samoistnego posiadania jak również podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości powierzchni budynku i nieużytków, organy dokonały na podstawie danych wynikających z wypisów z ewidencji gruntów. Stanowisko organu odwoławczego, iż ewidencja gruntów i budynków posiadając walor dokumentu urzędowego, wiąże organy podatkowe, które nie są uprawnione do dokonywania własnych ustaleń w przedmiocie zarówno zmian w ewidencji, jak i przyjmowania dla wymiaru podatku innych danych niż te, które wynikały z ewidencji gruntów i budynków, należy podzielić. Podatnik nie może skutecznie, w postępowaniu podatkowym, kwestionować prawidłowości danych wynikających z ewidencji gruntów, zaś organy podatkowe nie są uprawnione, wobec jednoznacznej normy art. 21 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, do pomijania tych danych postępowaniu podatkowym. W przypadku kwestionowania prawidłowości danych zawartych w ewidencji, podatnik powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, którym obecnie jest starosta. Podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące stanu zdrowia, niemożności uprawiania ziemi mogą stanowić ewentualną przesłankę ubiegania się o ulgę w postaci rozłożenia na raty, umorzenia podatku, ale nie mogą być uwzględnione w postępowaniu wymiarowym. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt. 1 lit a i § 6 pkt. 3 oraz § 2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sąd przyznał wynagrodzenie w przedmiotowej sprawie tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 749 zł, w tym kwotę 132 zł. tytułem podatku od towarów i usług oraz kwotę 17 zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa.