I SA/Ke 398/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. Ś. I P. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: oddalić wniosek. D. Ś. i P. Ś. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. W piśmie tym zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku powołali poglądy orzecznictwa i doktryny wyjaśniające znaczenie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Podnieśli, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi wyegzekwowaniem kwoty 11.115 zł, co momentalnie pozbawi ich kwoty niezbędnej do zaspokajania potrzeb prowadzonego przez nich gospodarstwa domowego. Konieczność zapłaty tej kwoty zaburzy rytm życia i może spowodować zatory płatnicze. Nawet w przypadku uchylenia decyzji i zwrotu wyegzekwowanej kwoty, powrót do poprzedniego stanu nie będzie możliwy lub będzie znacznie utrudniony. Powstałe zaburzenia mogą przełożyć się na konieczność zaciągnięcia pożyczek lub kredytu i zapłatę odsetek od niepotrzebnie zaciągniętego zadłużenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oświadczenie wnioskodawcy powinno zostać poparte dowodami źródłowymi. Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Wskazane wyżej pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy. W pierwszej kolejności należy podnieść, że wbrew twierdzeniom skarżących, nie zajdzie sytuacja opisana we wniosku polegająca na pozbawieniu ich kwoty 11.115 zł. Wprawdzie zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. określone zostało dla podatników w takiej właśnie kwocie, ale w zeznaniu PIT-37 podatnicy wykazali podatek należny w wysokości 7.771 zł, nadpłatę w wysokości 95 zł zwróconą przez organ, oraz kwotę zaliczek pobranych przez płatnika. Jak wyliczono w treści decyzji organu pierwszej instancji, do zapłaty pozostaje zatem kwota 3.249 zł. Niemniej, uzasadnienie wniosku nie pozwala dokonać oceny, czy wykonanie decyzji czyli wyegzekwowanie tej kwoty spowoduje wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie przedstawili żadnych informacji w zakresie ich sytuacji majątkowej: osiąganych dochodów, ponoszonych wydatków, majątku ruchomego, nieruchomości, obciążeń majątkowych, osób pozostających na utrzymaniu, itd. W związku z tym nie można ustalić, w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odniesieniu do argumentu o konieczności zaciągnięcia pożyczki czy kredytu należy wyjaśnić, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Rodzaj obowiązku objętego tą decyzją nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, gdyż odnosi się do świadczenia pieniężnego, z natury rzeczy odwracalnego. W sytuacji uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podsumowując należy wskazać, że strony składające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winny przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna i lakoniczna argumentacja nie pozwoliła dokonać takiej oceny. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.