I SA/Ke 402/09

Dnia 16 października 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne p o s t a n a w i a 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla M. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W skardze z dnia 20 sierpnia 2009r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne M. S. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 28 września 2009r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Złożony wniosek skarżący uzasadnia długotrwałą chorobą – resekcja raka krtani oraz bardzo trudną sytuacją finansową. Skarżący oświadcza, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowe wraz z żoną, a ich jedynym dochodem jest uzyskiwana przez skarżącego renta w wysokości 543,52zł miesięcznie /w załączeniu odcinek przekazu pocztowego – świadczenie za miesiąc wrzesień 2009r./. Według oświadczenia skarżący i jego żona nie posiadają majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez M. S. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową i zdrowotną skarżącego, przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów oraz stan zdrowia skarżącego należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.