I SA/Ke 409/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę M. P. J. P. i M. P. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] uchylającą decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...]., nr [...] w sprawie odmowy J. P. zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: W świetle regulacji art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz.1270 ze zm., dalej ustawa P.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zasadniczą przesłanką konstytuującą pojęcie "strony postępowania podatkowego" jest zatem interes prawny, który, jak przyjmuje się w literaturze, wynika z prawa materialnego, jest z tym prawem zgodny i pozostaje pod ochroną tego prawa. Tak więc skarżący, o którym mowa w art. 50 § 1 ustawy P.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi. W związku z powyższym legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym musi zawierać w sobie dwa elementy. Po pierwsze, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego (np. w odniesieniu do postanowień), kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie. Po drugie, skarżący musi mieć interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodnego z prawem (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 212 i nast.). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...]., nr [...] w sprawie odmowy J. P. zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej i orzekło o przyznaniu J. P. kwoty 121,82 zł tytułem zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w roku 2010. Obie decyzje zostały skierowane wyłącznie do J. P.i jej tylko doręczone. Natomiast skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnieśli J. P., jak i M. P.. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że uprawnieniem do wniesienia skargi dysponuje jedynie J. P., której wyłącznie dotyczy zaskarżona decyzja Kolegium. M. P. nie był stroną postępowania administracyjnego i po jego stronie nie występuje interes prawny w złożeniu skargi od decyzji, która dotyczy innej osoby – J. P.. Ewentualny interes faktyczny po stronie M.P. nie może go legitymować procesowo. Sam też fakt podpisania odwołania od decyzji organu I instancji nie ma w tym przypadku znaczenia prawnego. Brak jest więc podstaw do przyjęcia w oparciu o akta sprawy i powołany przepis art. 50 § 1 ustawy P.p.s.a., by uprawnienie do wniesienia skargi służyło M. P.. Z tych przyczyn skarga M. P., jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, orzekł jak w sentencji postanowienia.