I SA/Ke 414/08

Dnia 7 stycznia 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2008r. sygn. akt I SA/Ke 414/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego. W dniu 30 grudnia 2008r. J. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżący oświadcza, że sam prowadzi gospodarstwo domowe, w skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie wielkości 42m². Według oświadczenia źródłem utrzymania skarżącego są dochody uzyskiwane z tytułu emerytury w wysokości [...]zł brutto miesięcznie. Skarżący wykazuje oszczędności w wysokości [...]zł. Skarżący oświadcza ponadto, że jest po amputacji kończyny dolnej i czyni oszczędza na protezę, której koszt stanowi kwotę ok. 14000zł. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez J. K. wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie w całości. W prawdzie skarżący uzyskuje stałe dochody i posiada oszczędności, to jednak w rozpatrywanej sprawie należało wziąć pod uwagę fakt, że skarżący oczekując na operację gromadzi środki finansowe na ratowanie swojego zdrowia. W związku z powyższym uznano, że sytuacja życiowa w jakiej skarżący się znajduje nie pozwala na obecnym etapie postępowania sądowego na poniesienie kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadny i działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych.