I SA/Ke 416/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr: [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 22 lipca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. J. B. (dalej zwana "skarżącą") złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Urzędowy formularz PPF w tej sprawie wpłynął wraz z pismem z dnia 26 lipca 2013 r. Pismem z dnia 16 sierpnia 2013 r. skarżąca wycofała wniosek o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie od kosztów sądowych. W załączeniu do tego pisma przesłała potwierdzenie dokonania wpłaty wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy jest wszczynane na wniosek strony. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W niniejszej sprawie, wniosek skarżącej z dnia 26 lipca 2013 r. o zwolnienie od kosztów sądowych uruchomił postępowanie zmierzające do jego rozpoznania. Natomiast oświadczeniem z dnia 16 sierpnia 2013 r. skarżąca wyraźnie cofnęła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wystąpienie takiej okoliczności spowodowało, że przestały istnieć podstawy do badania materialnoprawnej przesłanki przyznania prawa pomocy. W konsekwencji zaszła bezprzedmiotowość prowadzenia dalszego postępowania wywołanego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Została zatem spełniona przesłanka umorzenia postępowania wskazana w art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Skoro więc w przedmiotowej sprawie skarżąca skutecznie cofnęła wniosek o udzielenie prawa pomocy, a jednocześnie nie stwierdzono istnienia negatywnych przesłanek skutkujących niedopuszczalnością cofnięcia tego wniosku, należało umorzyć postępowanie wpadkowe o zwolnienie od kosztów sądowych. Takie rozstrzygnięcie stanowi wyraz zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania o przyznanie prawa pomocy w ramach uprawnień procesowych przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 161 § 2 ustawy p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.