I SA/Ke 418/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału ARiMR w K. z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesienia gruntów rolnych postanawia: oddalić wniosek. M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału ARiMR w K z dnia [....] 2015 r. Nr [....] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesienia gruntów rolnych. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że spełnione zostały prze niego obie pozytywne przesłanki wyrażone w art. 61 § 3 p.p.s.a warunkujące uwzględnienie złożonego przez niego wniosku. Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał się na zaświadczenie sporządzone przez Banku[...] z dnia 15 maja 2015 r. z którego wynika, że korzysta on kredytu obrotowego w wysokości 400.000 zł oraz dwóch kredytów inwestycyjnych w łącznej wysokości 373.300.000 zł. Z zaświadczenia wynika, że obsługa kredytów jest prawidłowa oraz skarżący nie jest obciążony tytułami egzekucyjnymi. W ocenie skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażałoby terminowej spłacie kredytów, które są w stosunku do jego przychodów wysokie. Ewentualne prowadzenie egzekucji doprowadziłoby do opóźnień w terminowej spłacie rat kredytów. Wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby zakończeniem prowadzonej działalności i tym samy utratą jedynego źródła utrzymania dla niego i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu art. 61 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a wynika, że wnioskodawca powinien wykazać, iż wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym zauważyć należy, że przytoczone przez wnioskodawcę argumenty przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji winny być poparte stosownymi dokumentami. Sąd rozpoznając wniosek i badając wskazane przez stronę okoliczności uzasadniające przyznanie ochrony tymczasowej, musi mieć możliwości zweryfikowania powołanych faktów na podstawie przedłożonych dokumentów. Przedstawienie wszelkich informacji wraz z odpowiednią dokumentacją ciąży na wnioskodawcy, jako zobowiązanym do wykazania zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przenosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, zważyć należy, że we wniosku skarżący skupił się na fakcie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji bądź ewentualnie prowadzona egzekucja zagrażałoby przede wszystkim terminowej spłacie rat zaciągniętych kredytów. W ocenie Sądu, ujawniona przez skarżącego okoliczność dotycząca spłaty kredytów nie może być uznana za zdarzenie przemawiające za uwzględnieniem jego wniosku. Preferencyjne traktowanie przez wnioskodawcę należności w obrocie cywilnoprawnym wobec należności publicznoprawnych, nie może uzasadniać przyznania wstrzymania wykonania decyzji w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Uznanie przez Sąd argumentacji skarżącego za słuszną prowadziłoby w konsekwencji do sfinansowania zobowiązań cywilnoprawnych kosztem należności publicznoprawnych, które w konkurencji obu płatności mają pierwszeństwo zaspokojenia. Ponadto w ocenie Sądu okoliczność, że skarżącemu udzielane są wielorakie kredyty opiewające na wysokie kwoty przesądza o dobrej kondycji finansowej skarżącego. Podobnie z faktu, iż obsługa uzyskanych kredytów jest prawidłowa jak i nie jest obciążony żadnymi tytułami egzekucyjnymi należy wywodzić, że skarżący bieżąco reguluje swoje wszelkie zobowiązania co dodatkowo przesądza o braku jego trudnej sytuacji majątkowej. Skarżący nie wykazał innych okoliczności uprawdopodabniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dowodów i nie udokumentował w żaden sposób aktualnej swojej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na tą sytuację wykonania decyzji. Nie wykazał swoich przychodów ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że w stosunku do nich raty udzielanych kredytów są bardzo wysokie. Podsumowując należy wskazać, że strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta we wniosku nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.