I SA/Ke 42/13

Dnia 18 lutego 2013 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości wraz z odsetkami w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a zwolnić S. G. od wpisu sądowego od skargi z dnia 19 grudnia 2012 r. Wraz ze skargą z dnia 19 grudnia 2012 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości wraz z odsetkami w podatku od spadków i darowizn S. G. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od uiszczenia wpisu od skargi. Zakres wniosku skarżąca określiła w złożonej skardze. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca sama pozostaje w gospodarstwie domowym. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku – dołączone zaświadczenie Miejskiego Urzędu Pracy w K. z dnia 3 stycznia 2013 r. Jako posiadany majątek wykazuje udział we własności nieruchomości w 1/12 części oraz nieruchomość - kamienicę do kapitalnego remontu wielkości 1400m². Skarżąca utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z prac dorywczych w kwocie ok. 800 zł miesięcznie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez S.G. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu od skargi oraz akt administracyjnych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącej, przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów należy stwierdzić, że wykazała należycie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).