I SA/Ke 420/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku H.S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych postanawia: 1. ustanowić dla H.S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K., 2. oddalić wniosek o ustanowienie radcy prawnego. H.S., w związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego i adwokata. Z treści wniosku wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką A.S.. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Skarżący wyjaśnił, że jemu i małżonce odebrano rentę i nie uzyskują dochodów. Małżonkowie są osobami niepełnosprawnymi w stopniu umiarkowanym. Zwrócili się do Ośrodka Pomocy Społecznej w L. o pomoc finansową w utrzymaniu. Małżonka skarżącego leczy się neurologicznie, kardiologicznie i ortopedycznie. Na lekarstwa wydają około 100-150 zł. Do wniosku H.S. dołączył dwa orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wydane w dniu 22 lipca 2015 r. dla skarżącego i jego małżonki A.S., zaliczające ich do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej określaną jako ustawa p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, może być zastosowane kiedy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu, instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Przez uszczerbek koniecznego utrzymania należy przy tym rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. W przedmiotowej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o ustanowienie adwokata i radcy prawnego. Zdaniem Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Przyznanie skarżącemu prawa pomocy uzasadnia przede wszystkim jego trudna sytuacja finansowa. H.S. nie posiada żadnego majątku, utracił prawo do renty i zarówno on jak i małżonka nie posiadają źródła dochodu. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, wraz z małżonką mieszkają w domu należącym do ich córki. W skardze wyjaśnił ponadto, że utrzymują się z pieniędzy pożyczonych od znajomych oraz uzyskanych ze sprzedaży samochodu. Mają problemy zdrowotne, czego potwierdzeniem są orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. W tej sytuacji uzasadnionym staje się twierdzenie, że poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania może spowodować powstanie uszczerbku w jego i jego rodziny koniecznym utrzymaniu. Wobec faktu, że skarżący wniósł o ustanowienie adwokata i radcy prawnego Sąd stwierdził, że w sprawie wystarczająca jest pomoc jednego profesjonalnego pełnomocnika, w związku z czym postanowił o ustanowieniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata oddalając wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 244, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.