I SA/Ke 423/14

Dnia 29 stycznia 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. C. i W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. p o s t a n a w i a ustanowić dla E.C. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 423/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę E. i W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. W dniu 9 stycznia 2015 r. E. C. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o ustanowienie adwokata. Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz mężem i córką w wieku 17 lat. Skarżąca wskazała, że jej rodzina nie posiada żadnego dochodu, zarówno ona jak i jej mąż są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku (zaświadczenia Urzędu Pracy w załączeniu), a córka jest uczennicą. Jako posiadany majątek skarżąca wykazała dom wielkości 125m² . Po dokonaniu wstępnej analizy wniosku, co do jego treści dane w nim zawarte okazały się niewystarczające do oceny stanu majątkowego i zdolności płatniczych skarżącej. Z uwagi na powyższe pismem z dnia 16 stycznia 2015 r. skarżąca na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a" została wezwana w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma sądowego pod rygorem oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy do jego uzupełnienia poprzez: - określenie wysokości miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem rodziny, - określenie wysokości miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem domu, - wskazanie źródeł z jakich skarżąca i jej mąż czerpią środki na utrzymanie rodziny i domu, - oświadczenie czy mąż skarżącej nadal jest właścicielem samochodów – Citroen Berlingo rok prod. 2003 oraz Volkswagen Transporter rok prod. 1997:- jeżeli tak należy wskazać miesięczne koszty utrzymania i użytkowania w/w pojazdów wraz ze wskazaniem kto pokrywa te koszty, - jeżeli nie należy udokumentować kiedy i za jaką kwotę mąż skarżącej dokonał zbycia tych pojazdów, - wykazanie oraz udokumentowanie ewentualnych zadłużeń lub zobowiązań kredytowych skarżącej oraz jej męża; oświadczenie, czy skarżąca oraz jej rodzina korzysta z pomocy społecznej, jeżeli tak to w jakiej formie wraz ze wskazaniem oraz udokumentowaniem otrzymywania jakichkolwiek ewentualnych zasiłków przez skarżącą, jej męża lub córkę. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca oświadczyła, że na utrzymanie rodziny miesięcznie stanowi kwotę średnio 400 zł, utrzymanie domu miesięcznie średnio 400 zł. Źródłem wsparcia finansowego jest rodzina, rodzice oraz syn. Mąż skarżącej nadal jest właścicielem wskazanych wyżej samochodów, których koszty utrzymania są bardzo małe, są rzadko użytkowane. Skarżąca i jej mąż nie posiadają żadnych zadłużeń ani zobowiązań kredytowych. Rodzina skarżącej nie korzysta z pomocy społecznej. W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy "p.p.s.a" od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy "p.p.s.a" powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych. Stosownie do przepisu art. 245 § 3 ustawy "p.p.s.a" prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie adwokata i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy "p.p.s.a" przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza złożonego przez E.C. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim fakt, że skarżąca i jej mąż są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku, córka jest uczennicą uzyskującą zasiłek rodzinny w kwocie 150 zł miesięcznie, w wszystkie koszty utrzymania rodziny skarżącej, ich domu wielkości 125m² oraz dwóch samochodów ponosi rodzina, rodzice i syn . W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa skarżącej nie pozwala na poniesienie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznych wydatkach. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.