I SA/Ke 423/15
PostanowienieWSA w Kielcach2015-09-03
Skład orzekający: Danuta Kuchta
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest dopuszczalny, jeśli czynność procesowa, do której miałby być przywrócony termin, została już skutecznie dokonana w terminie?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny, jeśli czynność procesowa, do której miałby być przywrócony termin, została już skutecznie dokonana w terminie. Przywrócenie terminu do dokonania jednej czynności procesowej (np. złożenia pełnomocnictwa) powoduje, że czynność ta jest uznawana za dokonaną w terminie, a tym samym czynność główna (np. wniesienie skargi) również jest skuteczna.Stan faktyczny
Skarżąca E. K. wniosła skargę na decyzję ZUS, którą podpisał jej syn R. K. bez pełnomocnictwa. Sąd wezwał R. K. do przedłożenia pełnomocnictwa, jednak korespondencja nie została odebrana. Po awizowaniu uznano ją za doręczoną. R. K. nie przedłożył pełnomocnictwa w terminie. Sąd wezwał skarżącą do podpisania skargi, pod rygorem odrzucenia. R. K. złożył pełnomocnictwo, ale skarżąca nie podpisała skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi. Następnie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi (pełnomocnictwa) oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, składając jednocześnie skargę. Sąd przywrócił termin do złożenia pełnomocnictwa, ale uznał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za niedopuszczalny.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych postanawia: odrzucić wniosek
E. K., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Kielcach skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]nr [..] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych. Skargę podpisał R. K., nie przedkładając pełnomocnictwa. W związku z powyższym R. K. został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa w terminie 7 dni. Nadana za pośrednictwem poczty korespondencja pod wskazany przez pełnomocnika adres nie została podjęta w terminie. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy 31 marca 2015 r. i powtórnie 8 kwietnia 2015 r. W związku z tym stosownie do art. 73 § 4 ustawy p.p.s.a. należało uznać, że korespondencję doręczono pełnomocnikowi 14 kwietnia 2015 r. W wyznaczonym terminie, do dnia
21 kwietnia 2015 r., R. K. nie przedłożył pełnomocnictwa. W związku z powyższym Sąd wezwał skarżącą do podpisania skargi w terminie 7 dni od dnia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącej 28 kwietnia 2015 r. W zakreślonym terminie, 5 maja 2015 r. R. K. przedłożył pełnomocnictwo, natomiast skarżąca nie podpisała skargi. Z tych względów Sąd postanowieniem dnia 11 maja 2015 r. odrzucił skargę. Postanowienie zostało odebrane przez R. K. w dniu 15 maja 2015 r.
W dniu 22 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła wniosek
o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r. przywrócił stronie termin do złożenia pełnomocnictwa.
W dniu 22 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) za pośrednictwem organu którego działanie jest przedmiotem skargi, skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, składając jednocześnie skargę opatrzoną datą 21 maja 2015 r.
Uzasadniając wniosek wskazała, że w okresie od 31 marca 2015 r. do 14 kwietnia 2015 r. jej syn, działający jako jej pełnomocnik, nie miał możliwości odbioru wezwania Sądu, ponieważ przebywał pod innym adresem. We wskazanym okresie zaszła bowiem konieczność podjęcia opieki nad ciężko chorą, na chorobę Alzheimera, matką (skarżącą E. K.), gdyż mąż skarżącej opiekujący się nią na stałe, nagle się rozchorował, co uniemożliwiało mu opiekę nad chorą. Taka nagła sytuacja spowodowała, że pełnomocnik skarżącej nie miał możliwości zawiadomić Sądu o zmianie adresu zamieszkania. Jednocześnie jednak miał sposobność odbioru i zapoznania się
z wezwaniem Sądu do podpisania skargi przez skarżącą. Jako nieprofesjonalny pełnomocnik zwrócił się telefonicznie o wyjaśnienie tej sprawy do sądu. Od pracownika sądu uzyskał informację, że skarga jest podpisana, natomiast należy złożyć pełnomocnictwo. Stąd w odpowiedzi na wezwanie Sądu do podpisania skargi, R. K. złożył pełnomocnictwo w dniu 5 maja 2015 r.
Skarżąca podniosła, że o konieczności złożenia pełnomocnictwa i o faktycznej przyczynie odrzucenia skargi, jak również prawidłowym trybie postępowania, jej syn dowiedział się z postanowienia Sądu z dnia 11 maja 2015 r., które zostało mu doręczone
w dniu 15 maja 2015 r. W ocenie skarżącej powyższe wskazuje, że strona w żadnej mierze nie zawiniła w uchybieniu terminu. Na potwierdzenie choroby skarżącej do wniosku załączono orzeczenie o niepełnosprawności.
Dodatkowo strona wskazała, że dochowała pierwotnego terminu wniesienia skargi tj. w ciągu 30 dni od daty doręczenie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( j.t. Dz.U.2012.270) zwanej dalej "ustawa p.p.s.a"., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.
Zanim jednak Sąd przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Natomiast wniosek jest niedopuszczalny, gdy brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności, np.: jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 p.p.s.a.); jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.); jeżeli czynność strony była dokonana w terminie
(art. 86 § 1 p.p.s.a.); jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (art. 278 lub 141 § 1 p.p.s.a.) albo terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania sądowego (por Dauter B., Komentarz do art. 88 p.p.s.a., [w:] Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011).
Ze stanu faktycznego przedstawionego w pierwszej części uzasadnienia, znajdującego potwierdzenie w aktach sprawy wynika, że postanowieniem z dnia
8 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przywrócił stronie termin do wniesienia pełnomocnictwa do skargi wniesionej w dniu 12 lutego 2015 r. Przywrócenie terminu do dokonania danej czynności spowodowało, że dana czynność została uznana za dokonaną w terminie, a co za tym idzie wywołuje pełne skutki procesowe.
W ocenie Sądu pismo procesowe strony z dnia 21 maja 2015 r. nazwane "skargą" stanowi w istocie jej uzupełnienie. Wobec powyższego wniosek z dnia 25 maja 2015 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był niedopuszczalny bowiem czynność strony (wniesienia skargi) została dokonana w terminie.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a orzekł jak sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło