I SA/Ke 424/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Ćmielowie z dnia 24 stycznia 2013 r., nr XXIV/201/2013 w sprawie uchwalenia budżetu Miasta i Gminy Ćmielów na 2013 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata M. B. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 2 lipca 2013 r. B. W. (reprezentowany przez adwokata M. B. ustanowionego dla skarżącego z urzędu) złożył skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ćmielowie z dnia 24 stycznia 2013 r., nr XXIV/201/2013 w sprawie uchwalenia budżetu Miasta i Gminy Ćmielów na 2013 r. W skardze został zawarty wniosek o zasądzenie – na podstawie art. 200 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.") – na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości wynikającej z przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 461) Wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił w/w skargę. Pismem z dnia 29 października 2013 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik złożył w imieniu skarżącego wniosek o uzupełnienie wyżej wymienionego wyroku. Pismo to w istocie zawierało jedynie wniosek adwokata o przyznanie mu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu na podstawie w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. We wspomnianym wniosku adwokat oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek złożony przez adwokata pismem z dnia 29 października 2013 r. (zatytułowany jako wniosek o uzupełnienie wyroku) Wojewódzki Sądu Administracyjny w Kielcach potraktował jako wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. O charakterze pisma decyduje bowiem jego treść, a nie nagłówek. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "ustawa p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepisy dotyczące wynagrodzenia adwokata udzielającego pomocy prawnej z urzędu, o których stanowi art. 250 ustawy p.p.s.a., zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej zwane "Rozporządzeniem"). Według § 19 Rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego Rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego Rozporządzenia, stawki minimalne w przypadku postępowania przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji toczącego się w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna lub w sprawie wywołanej skargą na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była uchwała Rady Miejskiej w Ćmielowie z dnia 24 stycznia 2013 r., nr XXIV/201/2013 dotycząca uchwalenia budżetu Miasta i Gminy Ćmielów na 2013 r. Była to zatem inna sprawa, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia. W związku z tym przyjęto, że wynagrodzenie dla ustanowionego w przedmiotowej sprawie adwokata należne jest w wysokości 240 zł. Zauważenia wymaga jednak, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 Rozporządzenia). W oparciu o powyższe w przedmiotowej sprawie ustalono, że adwokatowi przysługiwać będzie łącznie kwota 295,20 zł, gdyż wynagrodzenie w wysokości 240 zł ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia zostało powiększone o podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł według obowiązującej stawki 23%. Na marginesie wyjaśnić należy, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przysługuje od Skarbu Państwa pełnomocnikowi ustanowionemu dla skarżącego w ramach prawa pomocy, a nie reprezentowanemu przez niego skarżącemu. Przepis art. 250 ustawy p.p.s.a. wyraźnie bowiem stanowi, że wynagrodzenie za udzielenie pomocy prawnej z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy. Opłata za czynności takiego pełnomocnika jest ustalana na jego wniosek, po oświadczeniu, że wynagrodzenie na jego rzecz nie zostało uiszczone w całości lub w części, o czym stanowi § 20 Rozporządzenia. Natomiast w złożonej skardze reprezentujący skarżącego adwokat wniósł o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżących. Taki zaś wniosek (mimo wskazania, że koszty te powinny być zasądzone w wysokości wynikającej z Rozporządzenia) nie mógł być odczytany jako wniosek pełnomocnika udzielającego pomocy prawnej z urzędu o przyznanie na jego rzecz wynagrodzenia od Skarbu Państwa. Dopiero zatem pismo z dnia 29 października 2013 r., zawierające wniosek o przyznanie na rzecz adwokata wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części, mogło zostać pozytywnie rozpatrzone przez Sąd. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 2 ust. 3 Rozporządzenia, postanowiono jak w sentencji.