I SA/Ke 426/13

Dnia 4 kwietnia 2016 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego J. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [..] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego J. M. kwotę 2952,00 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote), w tym kwotę 552,00 zł (pięćset pięćdziesiąt dwa złote) VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z 30 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. w przedmiocie podatku akcyzowego oddalił skargę. Postanowieniem z 13 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w ramach przyznania prawa pomocy ustanowił dla T. K. doradcę podatkowego, którym wyznaczony został J. M.. Pismem z 17 marca 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Następnie brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym 22 stycznia 2016 r., w trakcie której oddalono skargę kasacyjną T. K.. Pismem z 18 stycznia 2016 r. doradca podatkowy J. M.złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r. nr 31, poz. 153), dalej: rozporządzenie. Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 1 wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 100 % tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Niniejsza sprawa dotyczy podatku akcyzowego, a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 21.801 zł, zatem stawka w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1, który w punkcie e) stanowi, że stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – 2.400 zł. W pierwszej instancji strona nie była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik przystąpił do sprawy na etapie postępowania przed sądem drugiej instancji i sporządził skargę kasacyjną oraz wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych przepisów § 3 ust. 2 pkt 1 i § 3 ust. 1 pkt 1 lit e) wyniosła 2.400 zł. Wynagrodzenie to podwyższone zostało o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 552 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wyniosły zatem kwotę 2.952 zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 ustawy p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 2 pkt 1 i § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia, przyznano wynagrodzenie orzekając, jak w sentencji postanowienia.