I SA/Ke 427/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.),, Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant Sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązanie pieniężnego za 2006r. skargę oddala. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Wójta Gminy z dnia[...] nr [...] o zmianie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2006 i umorzyło postępowanie podatkowe w sprawie zmiany decyzji z dnia[...] . Nr [...] ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2006 w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy dokonał zmiany własnej decyzji z dnia [...] roku ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2006 w kwocie [...] zł. Powołując się na treść art. 254 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa organ odwoławczy wyjaśnił, że aby można było zmienić decyzję ostateczną musza zostać spełnione m.in. dwie przesłanki: po pierwsze zmiana okoliczności faktycznych musi nastąpić po doręczeniu decyzji, po drugie zmiana ta musi wpływać na wysokość zobowiązania. W niniejszej sprawie zmiana okoliczności faktycznych nastąpiła przed doręczeniem stronom decyzji pierwotnej z dnia[...], nr[...]. Okolicznością faktyczną w przedmiotowej sprawie była bowiem zmiana klasyfikacji gruntów i powierzchni tych gruntów wynikająca z załączonego do akt sprawy zawiadomienia o zmianie, dokonana na podstawie decyzji o numerze [...] z dnia [...] roku. Z kolei decyzja pierwotna nr [...] wydana w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2006 doręczona została stronom w dniach 6 marca 2006 roku, 27 lutego 2006 roku, 1 marca 2006 roku oraz 3 marca 2006 roku. Odnosząc się do drugiej przesłanki organ wskazał, że wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 rok w kwocie [...] zł. ustalona decyzją pierwotną z dnia [...] roku jest taka sama jak wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego ustalona zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku, [...]. W tej sytuacji, w ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji nie miał podstaw w przepisach prawa do zmiany ostatecznej decyzji wydanej w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2006, co powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie zmiany decyzji wydanej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 rok. W końcowej części decyzji SKO w K. wskazało również, że ze znajdujących się w aktach sprawy informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego powierzchnia budynku mieszkalnego zgłoszona przez podatników do opodatkowania wynosi 175 m2 ( o wysokości powyżej 2,20 m) i 22 m2 ( o wysokości od 1,40 do 2,20 m) oraz 23 m2 budynków pozostałych. Organ podatkowy przyjął natomiast nieprawidłowo do opodatkowania powierzchnię 334,60 m2 budynku mieszkalnego oraz powierzchnię 46 m2 budynków pozostałych. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła M.M. Podniosła, że podtrzymuje w całości odwołanie z dnia 19 marca 2007r. skierowane do SKO w sprawie decyzji Wójta Gminy o zmianie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2006. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W przypadku stwierdzenia przez Sąd, iż decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, podlegają one uchyleniu ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a.) Skarga nie jest zasadna. Skarżąca nie zawarła w skardze zarzutów odnoszących się do decyzji SKO z dnia[...]., podnosząc jedynie, że podtrzymuje w całości odwołanie od decyzji Wójta Gminy zmieniającej łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2006r. Z akt sprawy wynika, że M.M. w odwołaniu tym kwestionuje decyzję Wójta Gminy ze względu na błędy w dokumentach będących podstawą wydania tej decyzji oraz w informacjach w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego składanych przez współwłaścicieli nieruchomości. Zarzuty te nie odnoszą się zatem do zaskarżonej decyzji. Wychodząc zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a. poza granice skargi należy stwierdzić, że decyzja odpowiada prawu. Artykuł 254 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), określanej dalej jako ustawa O.p., daje możliwość zmiany decyzji przez organ podatkowy który ją wydał, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji. Decyzje wydawane w tym trybie w swoisty sposób "aktualizują" wysokość należności podatkowej, z uwzględnieniem zmian w okolicznościach faktycznych mających wpływ na wysokość zobowiązania. Jest to wykorzystanie procedury wzruszenia ostatecznej decyzji podatkowej w powstawaniu zobowiązań podatkowych. Przepis ten nie ma charakteru samodzielnego. Jego stosowanie zależy od istnienia innych przepisów prawa podatkowego, przede wszystkim materialnego, w których określone są okoliczności faktyczne, mające wpływ na obliczenie wysokości zobowiązania podatkowego. Należy stwierdzić, że Wójt Gminy, który po wydaniu decyzji[...]. ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2006 otrzymał zawiadomienie o zmianie powierzchni oparte na dokumencie z dnia 14 listopada 2005r., nie był uprawniony do wydania decyzji z dnia[...]. nr[...]. Obowiązek uwzględnienia aktualnych danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków spoczywał na organie już w chwili wydawania decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne. Obowiązek ten wynika z art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.), zgodnie z którym podstawą do wymiaru podatków powinny być dane wynikające z tej ewidencji. Jeśli organ tych danych nie uwzględnił, to przepis art. 254 § 1 ustawy O.p. nie zezwala mu na rozstrzyganie o zmianie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2006r. Po doręczeniu decyzji pierwotnej nie nastąpiła bowiem zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, a i skutki wystąpienia tych okoliczności nie zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji. Zaznaczyć bowiem należy, że podstawę prawną ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego w niniejszej sprawie stanowiła ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. (t.jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 z późn. zm.) o podatkach i opłatach lokalnych. Przepisy tej ustawy nie przewidują, by zmiana wysokości podatku od nieruchomości mogła nastąpić na skutek pozyskania przez organ informacji z której by wynikało, że do ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego nie przyjął aktualnej na dzień wydania decyzji powierzchni nieruchomości wynikającej z ewidencji gruntów. Ponadto, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, zmiana klasyfikacji gruntów i powierzchni tych gruntów wynikająca z załączonego do akt sprawy zawiadomienia o zmianie dokonana na podstawie decyzji z dnia[...]. nr [...] nie była okolicznością faktyczną, o której mowa w art. 254 §1 ustawy O.p. Okoliczność ta nie nastąpiła bowiem po doręczeniu decyzji, lecz zaistniała przed jej doręczeniem. Zmiana ta nie miała też wpływu na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, skoro zarówno w decyzji z dnia pierwotnej jak i zmieniającej kwota podatku ustalona została w identycznej wysokości. Skoro zatem SKO w K. prawidłowo ustaliło, że nie istniała podstawa do wydania przez Wójta Gminy decyzji z dnia[...]., to prawidłowo zgodnie z treścią art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy O.p. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i ze względu na bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji z dnia[...]. postępowanie to umorzył. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.