I SA/Ke 43/14
PostanowienieWSA w Kielcach2014-02-12
Skład orzekający: Artur Adamiec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli strona skarżąca nie złożyła go na urzędowym formularzu PPF pomimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega pozostawieniu bez rozpoznania, jeżeli strona skarżąca, mimo wezwania sądu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF, nie dopełniła tego wymogu w wyznaczonym terminie. Niezłożenie wniosku na wymaganym formularzu stanowi brak formalny, który uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku.Stan faktyczny
R. O. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w sprawie podatku od towarów i usług, jednocześnie wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularzu PPF. Sąd wezwał go do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący odebrał pismo z formularzem, ale nie złożył wypełnionego wniosku w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Pozostawiono bez rozpoznania wniosek R. O. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. O. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2010 r. zarządza: pozostawić bez rozpoznania wniosek R. O. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W dniu 13 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego) R. O. (dalej określany również jako "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej
w K. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2010 r. We wniesionej skardze zwrócił się
o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.") wniosek o udzielenie prawa pomocy powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnił tego wymagania. W związku z tym za pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. Sąd przesłał R. O. urzędowy formularz PPF i zobowiązał skarżącego do złożenia wypełnionego formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo wraz z formularzem zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 21 stycznia 2014 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem z dniem 28 stycznia 2014 r. Mimo to, skarżący nie złożył wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 257 ustawy p.p.s.a., należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło