I SA/Ke 43/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2012 r. postanawia odrzucić skargę. E. D. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. nr [..] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2012 r. W skardze nie podano wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym skarżąca została wezwana do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie adresowane do skarżącej, nadane za pośrednictwem poczty pod wskazany przez skarżącą adres, nie zostało podjęte w terminie. Przesyłka była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy 14 lutego 2018 r. i powtórnie 22 lutego 2018 r. W związku z tym, stosownie do art. 73 § 4 ustawy p.p.s.a. należało uznać, że korespondencję doręczono skarżącej 28 lutego 2018 r. W wyznaczonym terminie, tj. do 7 marca 2018 r., skarżąca nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Stosownie do art. 215 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2017.2188), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z art. 230 § 2 ustawy p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 ustawy p.p.s.a.). Braki formalne pism strony, w tym skargi, skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W niniejszej sprawie skarżąca, pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie uzupełniła tego braku. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.