I SA/Ke 433/13

Dnia 27 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku L. B. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej p o s t a n a w i a : zwolnić L. Ba. od kosztów sądowych. L. B. (dalej zwany również "skarżącym") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...]w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Skarżący - w związku z wezwaniem go do uiszczenia wpisu sądowego - złożył formularz PPF, w którym zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia złożonego przez skarżącego wynika, że ze stosunku pracy osiąga on dochód w wysokości 1600 zł brutto (1181,38 zł netto) i nie posiada innych źródeł utrzymania. Wykazany przez niego majątek to dom (50 m2) oraz działka budowlana 400 m2 z rozpoczętą budową. Z przesłanych wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że w/w działka ma wartość około 125 000 zł. Ponadto ponoszone przez skarżącego koszty związane z utrzymaniem nieruchomości mieszkalnej to: 57 zł kwartalnie z tytułu podatku od nieruchomości, 27 zł miesięcznie z tytułu opłat za Internet, 27 zł miesięcznie z tytułu opłat za telefon, 117,10 zł z tytułu opłat za energię elektryczną (następne zaliczki: 53,88 zł i 48,09 zł). Wydatki konsumpcyjne skarżącego (wyżywienie, odzież i artykuły gospodarstwa domowego) wynoszą około 1000 zł miesięcznie. Ponadto skarżący posiada zaległości z tytułu nieopłaconych mandatów drogowych w wysokości 300 zł oraz z tytułu grzywny za brak obowiązkowego ubezpieczenia OC pojazdu w kwocie 3170 zł. W miarę możliwości skarżący pomaga również finansowo swojej siostrze, która wychowuje dwóch synów. Są to bowiem osoby bezrobotne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z uwagi jednak na konieczność zapewnienia prawa do sądu (przewidzianego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) osobom niemogącym samodzielnie ponieść kosztów postępowania, ustawodawca wprowadził instytucję prawa pomocy, która może być udzielona w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a.). Natomiast w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie z treścią przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc powinien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. W niniejszej sprawie skarżący – jak wynika ze złożonego formularza PPF -ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku oraz dane wynikające z akt administracyjnych przesłanych wraz ze skargą, Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim Sąd wziął pod uwagę, że skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz uzyskuje dochody ze stosunku pracy w minimalnej wysokości. Ponadto uzyskiwany przez skarżącego dochód jest na bieżąco konsumowany w związku z wydatkami na podstawowe utrzymanie. Zauważenia wymaga również okoliczność, że wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 500 zł. Porównanie wysokości tej opłaty z wysokością uzyskiwanego przez skarżącego dochodu rodzi wniosek, że skarżący nie będzie w stanie uiścić powstałych w niniejszej sprawie kosztów sądowych bez uszczerbku we własnym koniecznym utrzymaniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - na podstawie art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.- postanowił jak w sentencji.