I SA/Ke 436/14

Dnia 3 września 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia należności składkowych p o s t a n a w i a ustanowić dla A.P.adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. W sprawie ze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy umorzenia należności składkowych A.P.złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o ustanowienie adwokata. Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem oraz synem w wieku 15 lat, jej rodzina utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z gospodarstwa rolnego w kwocie 1100 zł miesięcznie. Jako posiadany majątek skarżąca wykazała dom wielkości 80 m² oraz nieruchomość rolną wielkości 11,07 ha. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że czasami bieżące opłaty reguluje z dużym opóźnieniem. Jako ponoszone wydatki skarżąca wskazała: opłata za prąd ok. 300 zł miesięcznie, gaz 60 zł miesięcznie, opłaty ok. 3000 zł rocznie, wywóz śmieci 60 zł miesięcznie, podatek rolny 909 zł rocznie, paliwo do ciągnika ok. 4500 zł rocznie, nawóz ok. 3000 zł rocznie, wyżywienie ok. 300 zł miesięcznie. Ponadto skarżąca wskazała, że plony z nieurodzajnych gruntów rolnych są niewielkie i nie pokrywają nakładów pracy oraz środków niezbędnych do upraw. Wskazała również, że dopłaty bezpośrednie z UE zostały skarżącej zablokowane na koncie bankowym przez KRUS z uwagi na zadłużenie. Skarżąca oświadczyła też, że ponosi koszty leczenia męża, który uległ wypadkowi i ma stałe problemy zdrowotne, wymaga wizyt lekarskich i nie może podjąć dodatkowych prac, które wzmocniłyby budżet domowy. Jednocześnie skarżąca zwróciła się o ustanowienie jej pełnomocnikiem adwokata M. W.z Kancelarii Adwokackiej w J. ul. 11 L. 48, 28-300 J.. Na gruncie obowiązujących przepisów prawa dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swoich roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawy p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przede wszystkim, że trzyosobowa rodzina skarżącej utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z gospodarstwa rolnego w kwocie 1100 zł miesięcznie, dopłaty z UE zostały zablokowane, a mąż skarżącej boryka się z problemami zdrowotnymi uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika i jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie. W odniesieniu natomiast do wniosku skarżącej w zakresie ustanowienia adwokata w osobie M. W. ul. 11 L. 48, 28-300 J. wskazać należy, że Sąd nie ma kompetencji do imiennego wyznaczania pełnomocnika, który będzie zastępować stronę korzystającą z przyznanego jej prawa pomocy. Rolą Sądu jest bowiem orzekanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po wydaniu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy działanie Sądu ogranicza się wyłącznie do wystąpienia do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała osobę adwokata właściwa okręgowa rada adwokacka w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 2, § 3 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.