I SA/Ke 439/15

Dnia 26 sierpnia 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a zwolnić K. O. od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym K.O.złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Jako posiadany majątek skarżący wykazuje mieszkanie wielkości 51,08m², działkę rzemieślniczą o pow. 540m² i budynek warsztatowy o pow. 89,5m². Źródłem utrzymania skarżącego jest dochód z renty rodzinnej w wysokości 575,08zł netto. Skarżący nie wykazuje oszczędności. Oświadcza, że korzysta z zasiłku mieszkaniowego w wysokości 161,66 zł na okres od 1 lutego 2015 r. do 31 lipca 2015 r. Skarżący wskazuje, że zawiesił działalność gospodarczą na okres od 3 września 2013 r. do 3 września 2015 r. Dodatkowo skarżący wskazuje, że jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Zdaniem referendarza sądowego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego przede wszystkim źródło oraz wysokość miesięcznego dochodu, należało stwierdzić, że wykazał należycie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) referendarz sądowy orzekł jak w sentencji.