I SA/Ke 439/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu 31 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w [...] na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 160 zł (sto sześćdziesiąt złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. P. Sp. z o.o. w [...] (dalej: "spółka") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD") z dnia 9 lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Objęta skargą ww. decyzja GITD została doręczona stronie skarżącej 23 lipca 2025 r., natomiast skarga na ww. decyzję została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 18 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że decyzja GITD z 9 lipca 2025 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach została doręczona skarżącej spółce 23 lipca 2025 r. Termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi upływał w dniu 22 sierpnia 2025 r. (piątek). Skarga została natomiast wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego 18 września 2025 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie wpisu od skargi (punkt 2 sentencji postanowienia) znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.