I SA/Ke 44/14

Dnia 8 maja 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. p o s t a n a w i a ustanowić dla J. P.adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 44/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. P.na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. W dniu 30 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła sporządzony na urzędowy formularz PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o ustanowienie adwokata wynika, że skarżąca pozostawała w gospodarstwie domowym wraz z synem w wieku 21 lat, który obecnie zamieszkuje i uczy się w W.. Skarżąca wskazała, że źródłem jej utrzymania jest od kilku lat są środki finansowe z MOPS w kwocie 271 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała majątku. Wskazała, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, a syn skarżącej w stopniu umiarkowanym. Syn skarżącej nie pracuje, otrzymuje alimenty w kwocie 350 zł miesięcznie, aktualnie nie pobiera świadczeń rodzinnych. W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawy p.p.s.a, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy "p.p.s.a" powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych. Stosownie do przepisu art. 245 § 3 ustawy "p.p.s.a" prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie adwokata i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy "p.p.s.a" przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy przede wszystkim wysokość i źródło miesięcznych dochodów skarżącej należało uznać, że uprawdopodobniła zasadność swojego wniosku o ustanowienie adwokata, a sytuacja materialna, w której się znajduje uzasadnia przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, albowiem opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika nie może być dokonane bez uszczerbku w jej utrzymaniu koniecznym. Odnośnie zaś wniosku skarżącej o zwolnienia od kosztów sądowych wskazać należy, że odstąpiono od orzekania w tym zakresie, bowiem stosownie do art. 239 pkt 4 ustawy p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych strony, którym przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. J. P. w sprawie niniejszej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 44/14 została zwolniona od kosztów sądowych. Tym samym skarżąca mocą powyższego postanowienia uzyskała prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które skutkuje zwolnieniem od kosztów sądowych poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym, aż do jego prawomocnego zakończenia. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 2, § 3 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.