I SA/Ke 44/14

Dnia 4 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata S. G. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata S. G. kwotę 2214 zł (dwa tysiące dwieście czternaście złotych), w tym 414 zł (czterysta czternaście złotych) podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 maja 2014 r. ustanowiono dla skarżącej na jej wniosek adwokata z urzędu. Na tej podstawie w dniu 14 maja 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K.wyznaczyła pełnomocnikiem J. P. adwokata S.G.. W dniu 2 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącej złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 29 kwietnia 2014 r. Opinia zawierała wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i oświadczenie, że wynagrodzenie to nie zostało uiszczone w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) adwokat wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) - dalej określanego jako "rozporządzenie", koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynagrodzenie może być przyznane adwokatowi m.in. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji jest równa stawce obliczonej na podstawie § 6 rozporządzenia, pod warunkiem, że przedmiotem zaskarżenia w danej sprawie jest należność pieniężna. Przepis § 6 rozporządzenia uzależnia bowiem wysokość stawki minimalnej wynagrodzenia dla adwokata od wartości przedmiotu sprawy. W niniejszym postępowaniu wartość ta wynosiła 22 395 zł, co oznacza, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, od której należy obliczyć wysokość wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 2.400 zł. Taką stawkę wskazuje bowiem § 6 pkt 5 rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy przewyższającej 10.000 zł, ale nie większej niż 50.000 zł. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził, przesłał skarżącej oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 29 kwietnia 2014 r. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 20 rozporządzenia, w opinii zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu wraz z oświadczeniem, że nie zostało ono uiszczone w żadnej części. Wobec tego Sąd, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 5 cytowanego rozporządzenia, przyznał adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 1800 zł, gdyż sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji (2400 zł x 75 %). Sąd podwyższył tę kwotę o wartość podatku od towarów i usług (414 zł = 1800 zł x 23%). Zgodnie bowiem z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" i § 6 pkt 5 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.